Gözyaşları Çiçek Açar; Tebessümler Ağlar..

Bazen de hırçın fırtınalar yanında hiç kalır, en kuytu köşene gizlenirsin! İçindeki, dokunduğunu hırpalayan uğultuları, endişeyle izlersin!.. Kaçma imkanın da yoktur Fırtına senin, sana ait; nereye gitsen peşinden eser gelir Emanet bırakamazsın kimseye koyamazsın kenara bir yere

Bazen çok latiftir her şey, yumuşaktır alabildiğine ; Gözlerini açtığında, gün sakin; içine çektiğinde, hava yumuşaktır Gözleri ışıldayan bir çocuğun elleri de yumuşaktır tutulduğunda dilek gibi gelecek vaat eder

Bazen zaman da uysaldır; okuduğun kitap da akıcıdır Çiçek koparırsın, kokusu içini yumuşatır Rengi, karanlıklarına latif bir ışıktır

Bazen insanın sakinliği hırçındır Çığlıkları duyulmaz, gözlere hitap eder batmadan Kimi zaman oturur yerine terslikler, zıtlıklar Bazen de sivri kalır anlamlı bulunan değerler

İçini görsen, dışının tam zıddı güzeller vardır Dışından bakınca önemsenilmeyen, fakat içinde nur hazineleri saklayan insanlar da vardır, nadir de olsalar

Yaşam içerisinde, zıtlıklar bazen karşı karşıya oturur, bazen yan yana Bakma öyle kavgalı gibi durduklarına; tam aksine! Aslında el ele hüzünlerle huzurlar Aynı anda hem güler hem ağlar insanlar!.. Gözyaşları çiçek açar, tebessümler ağlar En canlı renkler bile hüzünleri imzalar kimi zaman!..