aşk ders almaz…

sizi canımdan çok seviyorum dediği için baştan kaybetmiş bir kere bu delikanlı 🙂 güzeldi sağolasın

:p gelir bir gun bellimi olur 🙂 desemmiiiii

Kalp ve Göz…

Bütün aşk hikâyelerinin en unutulmaz en heyecan verici sahnesi, sevenin sevgiliye ilk baktığı andır şüphesiz. Daha doğrusu, onun yüzünü ilk gördüğü vakit. Âşıktaki içsel değişimin başladığı an, gözün sevgiliye ilk takıldığı saniye dilimidir ve aşığın bütün biyografisi, bu “ilk bakışın öncesi ve sonrası”ndan ibarettir. Kalpte ateşin yükselmesi, aklın ve sabrın ateşe düşmesi o ilk bakış ile başlar. Kılıcın kınından sıyrılması yahut okun yaydan fırlamasıdır bu. Sevgilinin yüzü kınında bir kılıç yahut sadakta bir yay gibidir; bakış onu kınından ve sadağından çıkarır.Sevgili’nin yüzümü; aşk yangınını alevlendiren ilk kıvılcımdır.
Aşığın kalbi mi, ilk bakıştan sonra suda titreyen bir mehtap.
Göz… Savaşı başlatan haberci.
Bakış… Elde olmayan kader; ilahi kaza.
Ve aşk… Kalp ile göz arasındaki kutlu bir hadise.

Çok sonraları kalp göze diyecektir ki, “Ben bu onulmaz derde iten sensin. Safayı sen sürdün, acıyı ben çektim. Nimet senin, zahmet benim oldu. Sen sevinirken, kaygılanan ben oldum. Bakışlarını arttırdıkça sen, dertlerimi çoğalttın benim. Zafere eren sen, hezimete uğrayan ben. Sen emirlere itaat edilen hükümdar oldun, ben senin peşinde koşan tebaan. Sen emir ben esir. Sonra devam eder:
– Ey göz! Sen ikisin ben birim. İki kişinin bir ferde saldırıp onu öldürmesi zulüm değil de nedir?… Şimdi ağla o halde; etiğin zulmün cezasını çek bakalım.
Göz buna karşılık ayet-i kerime ile cevap verir: “Gerçek şu ki; gözler kör olmaz, ancak sinelerdeki kalpler kör olur” (Hacc 46)

……………………Oysa aşk iki kişi arasında asla eiştlenmeyen bir şeydi.Allah,aşığın uğraştığı sevgiyi maşuktan esirgemişti.Bunun içindir ki aşıklar,ya kendilerine verilen derdin aynısının sevgiliyede verilmesi yada sevgilideki vurdumduymazlığın aynısı ile kendilerine de ihsanda bulunulması için yakarır dururlar.İsterler ki,Allah aşkı seven ile sevilen rasında eşit bölüştürsün… Oysa aşk bu demek değildir.Seveni sevmek kolaydır;magfiret o sevmediği zamanda onu sevebilmektir. Gerçek aşık bilir ki,kendi içindeki aşk ateşinin aynısı sevgilide de vardır ve gönülsüz de olsa,o da aşkı duyumsamaktadır.Ne var ki sevgili çok sabırlı,aşık ta sabırsız oldugu için bu aşk yarası tek taraflı kanamaktadır.O acılar,o ayrılık vehasret ateşleri aşığı yakıyorsa öte yandan da pişiriyor demektir…

Aşık ,ancak bu pişme sürecinde ham iken oldugn,çiğ iken kâmil olur.Çünkü aşk yolunda varılacak merhalelerin en yücesi,aşkın olgunluğu ile kendi dünyasını kurabilmektir.O mertebeye gelindikten sonra aşk uğrunda can vermek aşığa âsân gelir…

canından çok lafı bir benzetme sadece…ama şuda varki..canın kadar sevmiyorsan sevmemişsin demektir…o seni acıtsada sen onu hala istiyor özlüyorsan işte o senin canın olmuştur çoktan..kısacası aşk hiçbirşeye benzemez…

hmm yorumlara bakın yahu,, aşk neymiş de haberimiz yokmuş. bu iskender pala kesin arabesk dinliyordur bakın buraya yazıyorum.. 🙂