Islami Yasamayan Sahte Dindarlar

MÜSLÜMAN aksiyon ve irade sahibi olmalıdır. Hayallerle, boş lâflarla, atıp
tutmayla Müslümanlık olmaz. Yaşayacaksın… Nasıl yaşayayım?
Yaşatmıyorlar… bu da boş bir lâftır.
Bu memlekette mesken dokunulmazlığı vardır. Hâkim kararı olmadan vatandaşın
evine girilemez.
Sokakta İslâmı yüzde yüz yaşayamadığını iddia ediyorsun ve iddianda da az
veya çok haklısın; peki, evinde niçin yaşayamıyorsun?
Anahtarı kapının kilidine sokarsın, kapıyı açarsın ve evine girersin. Burada
İslâmı yüzde yüz yaşamak hakkına sahipsin. Ama sen ne yapıyorsun?İçeriye
girer girmez, şeytanî ve deccalî bir âletin düğmesine basıyorsun; ne kadar
fitne, fesat, nifak şikak, günah, fuhşiyyat, ahlâksızlık, rezalet,
faziletsizlik, dinsizlik, densizlik, donsuzluk varsa evin içini onlarla
dolduruyorsun. Sonra da İslâmı yaşatmıyorlar bahanesinin arkasına
sığınıyorsun.
Düğmeye basıyorsun, çat: Şehevî baygın bakışlar fırlatan her yeri açık
saçık, hoppa mı hoppa, fingirdek, âşüfte bir karı arz-ı endam ediyor…
Başka bir düğmeye basıyorsun: Kakavan herifin biri aşırı dinciliğin
Türkiyeyi tehdit eden en büyük tehlike olduğu hezeyanını savuruyor; senin
dinine, mukaddesatına, Kurânına, Peygamberine, fıkhına, Şeriatına en ağır
hakaretleri yapıyor…
Tekrar zaplıyorsun: Sekizinci sanat mı, dokuzuncu mu neyse, sinema sanatının
rezil ve pespaye bir filminden bir sahne çıkıyor karşına. Bir yatak odası,
bir herifle bir karı zina yapıyorlar…
Zap, zap zap… Çat, çat çat: Çin çin kadehler tokuşturuluyor… Şarap,
votka, cin, likör, viski, şampanya… Lıkır lıkır içiliyor.
Reklâmlar: Toplumu ve bu arada seni lükse, israfa, gösterişe, şatafata,
aşırı tüketime çeken günah dolu ilanlar, şeytanî propagandalar.
Efendi, seni bunları seyretmeye mecbur eden bir kanun mu var? O halde niçin
dinimizin hoş görmediği bu günahları evine sokuyorsun?
Belki şehirde, sokakta, caddede, meydanda, şu meşhur mâlum ve mâhut kamu
alanında İslâmı yüzde yüz yaşayamıyorsun; lâkin evinde yaşayabilirsin
fakat sen bilerek, kasıtlı olarak yaşamıyorsun. Sonra da on parmağında on
bahane…
İrademizi kullanacağız ve dinimizin haram kıldığı, büyük günah kabul ettiği,
çirkin ve fena gördüğü şeyleri evlerimize sokmayacağız.
Evlerimizi (beni bağışlayınız) genel ev haline getiren o çirkin
cihazı…….
Sofu geçinen nicemiz, evimize şişe şişe rakı, şarap, bira sokmuyor. Sokmuyor
ama o âletin ekranıyla dolaylı şekilde sokmuş oluyor. Zap zap, çat çat ve
bakıyorsunuz ekranda kadehler tokuşturuluyor ve içkiler içiliyor. Peygamber
ne demiş: Şarap yapmak için üzümü sıkana, taşıyana, sâkilik yapana, alana,
satana günah ve vebal var demiş.
Birtakım nanemolla sözde dindarlar, ertesi gün burunlarından soluyarak homur
homur homurdanarak şöyle konuşuyorlar:
-Dün gece taa sabaha dek ekran önünde kahroldum. Dört saat boyunca dinimize
küfrettiler…
A (…….)! Asıl kabahat onlarda değil sendedir. Açma, dinleme. Seni, dinin
olan İslâma yapılan hakaretleri dinlemeye mecbur eden bir güç mü var?
Sözün kısası, bahaneleri bırakalım, irade sahibi olalım ve evlerimizde
Müslümanca yaşayalım.
Akşam namazını kılmış, tesbihini çekmiş, başında takkesi duruyor, sofraya
oturmuş, hem yemek yiyor, hem seyrediyor. Ne seyrediyor? Fısk u fücur
seyrediyor…Haram ve günah şeyleri seyrediyor, Allahın ve Peygamberin
yasak kılmış olduğu şeyleri seyrediyor.
Bu adam ne biçim dindardır?