Erzurum fıkraları…

Bir tane de ben yazayım 🙂

Yine bir Erzurumlu teyzemiz cehennem alevleri içinde
ve zebaniler başında büyük işkenceler ypmaktalar…
Anadolu insanımız işte zebanilere şöyle seslenir;
“Aha beyle yapirsıız yapirsıız, kimse gelmek istemiir” :):)

yahu nedense hep biz gidiyoruz cehenneme,, ne hikmetse 🙂

ben de yazayım bi tane bari..

erzurumda ramazan ayında teravih kılınıyor, ama imam ağır okuyor ve namaz epey uzun sürüyor, cemaatten birileri çıkışta imamı uyarıyor ve biraz daha seri okumasını istiyor..

ertesi gun imamın hızına yetişmek mümkün değil, dünki halinden eser yokk.. namaz 10 dakka da bitiyor.. çıkışta biri imamın yanına geliyor, diyorki hocam bu ne hız.. rukuya gidiyoruz ben daha ancak bir kere subhane rabbiel azim diyorum sen hemen kaldırıyorsun rukudan… imam bunu duyunca şöyle diyor,, sen bir kere dedin mi?? ben onu da diyemedimmm 🙂

benden önce davrandınn 🙂

ikisinede..
ama şu anki konu sıcaklık..yahu onlar gibi sobanın arkasına minder atıp oturan kıpkırmmızı olmuş yüzünde mutluluk ve rehavet elinde bu kadar sıcaklığın yanında birde sıcak çayla oturabilen varmı…:rolleyes:

Erzurumlularda bu istidad varmış yani kabul ettik 🙂
sonu fıkralardaki gibi olmaz inşaalllah 🙂

yok yahu nerde mübarek..:(
ama amin inşallah..bütün kardeşlerimize Rabbim feraset ve başarılar ihsan eylesin…

bi ayrıntı söleyim: soba yanmıyor 🙂 ve ben çoğu insanın üşüdüğü zaman dahi üşümüyorum. hatta havanın souk denebileceği bi gun sınıfa girdim üstümde bi gömlek vardı ve üst düğmeleri de açıktı, hocamız 50 yaşlarında bir kadın, o da karslı.. bana dedi öyle üşümüyor musun? dedim ki: hava mı soğuk? bütün sınıf güldü 🙂 hoca da güldü ve dediki delikanlılık böyle bir şey olsa gerek 🙂 ben de biliyordum havanın aslında souk olduğunu ama hocayı şaşırtmak için sanki souk değilmiş gibi sordum.. güzel oldu 🙂