Ellerimizin Büyük Boşluğu

Burası dünya ve biz artık çok sıkıldık Alıp başımızı sana gelmek istiyoruz
Sana gelmek Sana gelmek, orada kalmak istiyoruz
Çok unuttuk hatırlamak istiyoruz Başımızın okşanmasını gözyaşımızın silinmesini,kolumuza girilmesini istiyoruz Yağmurunu ve meleklerini yeniden istiyoruz
Rüzgarın sesini, ırmağın sesini Dağların dağ, denizlerin deniz, kadınların kadın, çocukların çocuk
Erkeklerin erkek, ekmeğin ekmek, olduğu bir dünyayı yeniden isterken Seni istiyoruz aslında.Bunu söyleyemiyoruz

Her yer gece, çok gece Ve biz meleklerini istiyoruz Rabbim
Çok yenildik yetmez mi ? Bir bankanın önünde, bir koltuğun altında, bir ziyafetin ortasında, bir günahın tenhasında Büyütüp durduk siyahı
Gece gece gece Her yağmur tanesini bir melek indirirken yeryüzüne
Her yalanı yüz şeytan taşıyor olabilir mi Bilmiyoruz
Çünkü ;Bilincimiz içerken binlerce yılın karmaşık şurubunu
Kameraya bakıp kalabalık şeyler söylemek ve gülümsemekle meşkulüz şuan
Sonra oturup düşüneceğiz bütün bu olanları Yusufu düşüneceğiz, Yakupu, Musayı
İsayı düşüneceğiz, Nuhu ve öbürlerini Ve Efendimizi … Efendimizi …

Kuyular kuyular kuyular kazdık Bir nefes üflemen için yeryüzü bataklığında sazdık
Kestik kendimizi deldik yaktık Sonra sana değil dünyaya aktık
Dünya ki mescid dir biz onu otel yapmışız Kalktık ki yenilmişiz değişmişiz azmışız
Bir sızı kalmış içimizde başka şey yok Bu sızıdan yol bulup kapına dayanmışız

Bir çocuk oyuncağını alamamış Bir kız sevdiğini saramamış
Bir anne yıllardır kolları açık bekliyor oğlunu Bir adam paramparça bir çift göz için
Birisi ekmek götürememiş evine Birisi aşk Birimiz dünyayı kurtaracak
Birimiz yarını Birimizin aklı tutuşmuş yanıyor Birimiz bomboş kalbine bakıp birini anıyor
Birimiz ayrılığın ilk günü gibi her akşam kanıyor Birimiz kıyametin koptuğuna inanıyor
Birimiz çekip gitmiş yeryüzünden ellerini hala açık sanıyor

Geldik işte bunlar ellerimiz Açılmış bak bilirsin ne diye
Ki bilirsin biz bu ellerle neler işledik Açtık işte bunlar ellerimiz
Burası dünya Şu biziz Bunlarda ellerimiz Öyle açık öyle acemi öyle boş ….
Öyle mahcup öyle dalgın öyle boş Öyle boş

Senin değilmiyiz hepimiz Senin değilmi her şey Alırsın kime ne verirsin kime ne
Ve bu açtığımız eller senin değilmi Senin değilmiyiz hepimiz Rabbim
Bir yıldız bir ağaç bir buğday tanesi kadar
Kimsesiziz kime gidelim Yaralarımız var kime Sıcak birşey arıyoruz kime
Merhamet istiyoruz kime Bağışlanmak istiyoruz kime gidelim Sorumuz ve cevabımız sen değilmisin
Yorgunuz kaybetmişiz dalgınız kırgınız küsmüşüz Bu çocuklar birer birer kaybolurken sisler içinde kime gidelim
Çok yürüdük yollar kayboldu yol olduk sana geldik
Ne getirdim deme bize senden başka neyimiz varsa o bizim yokumuzdur.

Geldik işte bunlar ellerimiz Bunlarda ellerimizin büyük boşluğu Beş duygum harab, altı yönüm harab
On parmağımda on acı Ya Rab Denize dalan bir desti nasıl tahammül etsin suya Fırlattın beni dünyaya
Yeniden al kucağına, çağır beni yeniden Bu saman çöpünü kasırgada bırakma Büyük bir kapının önünde bir karınca vurmuş kapıyı bekliyor Kapı açılacak yoksa niye var
Rahmet örtecek günahı Geride kalacak gazabın adımları Duyulacak büyük bahçenin o büyük şarkıları
Sunulan şarabı çekinmeden içeceğiz Görüneceksin durmadan kendimizden geçeceğiz
Görüneceksin her şeyimizle sana göçeceğiz

Ol dedin olduk senden Gel dedin geldik sana Başımız yerde Açtık ellerimizi sevgilinle birlikte
Bize bak çekip çıkalım uçurumlardan Bize bak çıkalım dünyanın bütün kulluklarından
Parçansak al bizi bir daha ayırma evinde uyuyalım Yabancıysak dost ol bize senden ayrılmayalım
Elimiz açık başımız ve ruhumuz secdede durmuş bekliyoruz Sevdiklerin aşkına sevenlerin aşkına
İnşirah inşirah inşirah Ayetin değilmiyiz senin Ya Allah