Yalnızlık Vurdu

Dudaklarım arasında bir şarkı
Sana vasiyetimdi hatırlarsın belki

İşte gidiyorum
Bir şey demeden, arkamı dönmeden, şikayet etmeden,
Hiçbir şey almadan, vermeden
Yol ayrılmış gidiyorum

Yol ayrılmış
Gidiyorum

Ne küslük var, ne pişmanlık kalbimde
Yürüyorum sanki senin yanında.
Sesin uzaklaşır her bir adımda
Ayak izi kalmadan gidiyorum

Küslük de yok, pişmanlık da yok
Gitmek istiyorum sadece, çok uzaklara hiç tanımadığım bir dünyaya
Kurduğum hayaller yaşatıyor beni, her şeye inat saklıyorum başucumda, can veriyorum onlara
Tertemiz duygularıma Kirlenmiş bu dünyada

Düşünüyorum bir şarkı arasında
Ne istedim bu dünyada
Ne istedim de fazla geldi bana?
Cevap bulamıyorum, herkes kadar az, herkes kadar çoktu isteklerim hani derler ya en az herkes ben kadardı, bense herkes kadardım
Bak yarım kaldım, düşüncelere daldım, sana sevdalandım yine bu şarkıda
Hayata ısmarladım bir küçük can.
Düşlerimi sana emanet ettim, umutlarımı da

Belki ölürüm bu akşam, belki yaşamaya devam ederim
Sanma aşk acısından yazıyorum bunları.
Hayata küsmüşüm biraz, karamsar cümlelerim, çünkü tükenmiş benliğim, nefes alırken zor geliyor yaşamak, her nefes alışımda yaklaşıyorum biraz daha

Bilir misin sen, zorla gülmeyi
Bilir misin içinde boğulan hıçkırıklar arasında yaşamayı
Bilir misin her gün biraz daha erimeyi
Sevdaya küsmeyi

Bilemezsin elbet, bilmeni de istemem. Öyle acıdır ki yaşam bu anlattıklarım arasında
Öyle zordur ki
Bak uğraşmıyorum kelimelerim süslü olsun diye, kaygısız yazıyorum tüm duyguları anlasın az da olsa insanlar beni diye
Belki o zaman yargılamazlar satırlarımı

Dirhem dirhem bitiriyorum sayfayı, tel tel örüyorum yalnızlığımı, yaklaşmasın istiyorum kimse dünyama, saklanıyorum gecenin arkasına
Bin ben (!) var ruhumda Çelişkiyle dolmuş hayatım
Çaktırmıyorum kendime bile

Fazla uzun yazamayacağım, gözümdeki yaşlar engel olacak sanırım
Ellerim de titriyor zaten
Gideyim en iyisi ben
Şarkıda ki gibi küsmeden, pişman olmadan
Gideyim yine ben
Dedim ya sorun sen de bile değil

Yalnızlık vurdu yine