Cezayir Mektubu

ESSALAMU ALEYKUM VE RAHMETULLAHİ VE BEREKETUHU

Evvelen: Hizmetle geçen eyyam-ı müberekelerinizi tebrik ve tes’id eder, sizlerle beraber hizmet eden ağabey, kardaşların kâffesine
dualar eder, dualarınızı müberek leyale-i aşerede istirham ederiz.

Saniyen: Barla Lahikasını okurken; Şu gelecek cümleler, nazarımıza bu günlerde bir başka tecelli etti. Atılan touhumlar ve sarf edilen gayretleri Cenab-ı Hak, Hafiz-i Hakiki heder etmemiş, o zamanda atılan ihlaslı nur tohumlarını âlemin dört bir yanında çiçek açtırıyor. ”Şöyle düşünüyordum: Eğer yalnız adüvv-ü ekber olan nefsin hilesinden ve cin ve ins ve şeytanların mekrinden emin olayım diye herkes başını karanlığa çekse ve kendisi kûşe-i nisyana çekilse veya çekilmek istese ve âlem-i insan ve âlem-i İslâm mühmel kalacak, kimsenin kimseye faydası olmayacak bir zaman olsa; ben din kardeşlerime bu nurlu hakikatleri iblâğ edeyim de, Allahü Zülcelâl nasıl şe’n-i ulûhiyetine yaraşırsa öyle muamele eylesin.”

“Ben burada inşaallah emanetçi olduğum Sözler’i inâyet-i Hakla ve duanız berekâtıyla lâyıklı kulaklara duyurabileceğimi ümit ediyorum. Üstadım, müsterih olunuz, bu Nur’lar ayak altında kalamazlar. Onları Dellâl-ı Kur’ân’dan enzâr-ı cihana vaz eden Hâlık (Celle Celâluhu) bizim gibi kimsenin ümit ve tahayyül etmeyeceği âciz insanlarla bile neşir ve muhafaza ettirir. Bu işi ben sa’yimle, kudretimle kazandım diyen huddâm o gün görecekler ki, o mukaddes hizmet, zahiren ehliyetsiz görünen, hakikaten çok değerli diğerlerine devredilmiş
olur kanaatindeyim. Bu sebeple oradaki kardeşlerimizden Risale-i Nur’la çok alâkadar olmalarını rica etmekteyim.” Hulusi Yahyagil (r.h)

“Efendim, görmüş olduğum Risale-i Nur deryâsındaki lezzet ve saâdetin dünyada hiç emsalini göremediğim gibi, kendi vicdanî muhakemem neticesinde kat’iyen anladım ki, o risaleler herbiri başlı başına ve ayrı ayrı birer tefsir-i Kur’ân’dır. Mahlûkat içerisinde hilkaten insan şeklinde ve hakikat noktasında insaniyetten sukut eden ve serâpâ mânevî yaralar içinde bulunan insanlara bu Nur’ların mütalâası serî, şifalı bir ilâç ve yaralarına gayet nâfi bir tiryak ve merhem olduğunu ufacık karihamla anlayabildim. Bu Nur’ların kıymetini zaman gösterecek ve dillerde destan olarak şark ve garbı gezecek itikadındayım. Ve inşaallah Avrupa’ya karşı dahi Kur’ân’ın ne kadar parlak bir güneş olduğunu gösterecektir. Tekrar ellerinizi öperek, duanızı isterim, Efendim Hazretleri.” Süleyman (R.h)

…nice böyle nurlu mektublar istikbal karınlıgında olan bizlere hitaben, durmayın çalısın,umutsuzluğa düşmeyin, gevşemeyin, ihtilafa düşmeyin, beni bu bayramda ağlatmayın.. nidalarıyla bizlere hitab etmektedirler.

Biz de o mazide bulunan mübarek ağabeylerimizi rahmetle anıyor ve onların hizmetlerinin neticesi olan ve âlemin dört bir yanındaki hizmetlerden sadece küçük bir misal olamak üzere Cezayir’den birkaç hatıramızı nakletmek istiyoruz. ağabeylerimizin ve Üstadımız Hz.’lerinin ruhları şâd olsun.nesl-i cedid onları ne unutacak ne de unutturacak, hayatalarını feda ettikleri aziz hizmete bizde feda
olacağiz.

Cezayir’de artık Anadolu’nun bir beldesi gibi dersler okunmakta, dershaneyi muhtelif zamanlarda talebelerden, ilmiye sınıfına mensub insanlar vakit bevakit ziyaret ediyorlar, Nur’ları okuyup istifade ediyorlar, işte onlardarın istifadelerine işaret eden bazı numuneler; Her hafta mutad olan derslerimizde cok güzel mütalalar, istifadeler olmaktadır, gerek ders esnasında gerek dersten sonra herkes birbirine
hayretlerini bildiriyorlar.nasıl olurda Bediüzzaman bu eserleri yaklaşik bir asır önce kaleme almışta halen taptaze ve günümüz
meselelerine sanki bugün yazılmış gibi çare sunmakta.diyorlardı.

Üniversitede eğitim uzmanı olan Ebulkasım Sidiyusuf şöyle diyordu bizlere hitaben:
–Ben bu haftalık derslerin neticesinde şunu anladım ki;Nurlar öyle her hafta bir gece okunacak bir eser değil, her gün devamlı ve mutad
bir şekilde okumalıyız,o zaman hakkıyla istifade etmeye başlayacağiz ve ben buna böyle niyet ettim.
Ben kendi talebe ve arkadaşlarıma daima burada bulunan şu genç Nur talebelerini örnek gösteriyorum; bakın bunlar İslamı hayatlarında
tecelli ettirmişler, ne boşa geçirecek zamanları ne de kaybedecek vakitleri yok, ne zaman gitsem herkes bir şeylerle meşgul, ya
okuyorlar ya beraber namaz kılıp sohbet ediyorlar,ya da ders çalışıyorlar, bunlar hayatlarını öyle güzel tanzim ediyorlar ki
hayran olmamak elde değil.

Burada hizmet eden Nur hadimlerine şöyle diyorlardı; siz bu vatanın asıl sahibi oldunuz bizde misafirleriniz.siz bize ve Cezayire
Allah’ın bir lütfu ve bereketisiniz.sizi bize gönderen Allah’a hadsiz hamd-u senalar olsun.

Nurları merakla okuyan bir tabib;üstadın zekasına hayran oluyorum,her eseri ayrı bir güzel,mesala şu hastalar risalesi o kadar muhteşem
ki;hastalara reçete olacak kıymette.diye hissiyatını ifade ediyordu. Gecenlerde ihlas risalesini bazı üniversite
talebeleriyle beraber okuduk; cok memnun oldular ve şunları söylediler:

Ah keşke şu risale-i azimdeki hakikatları su Müslümanlar hassaten cemaatler mabeyninde tatbik etseler ve etsek o zaman ne tartışma, ne de müzayaka kalır ortada, ama maalesef biz yapamıyoruz. Üstad ihlası sadece kagitta bırakmamış;Tarihçe-i Hayat’tan ve hayat safalarından anlaşılıyor ki; her halinden ihlasını ve samimiyeti aşikarane görürünüyor. Bu ihlas mecmuası tüm cemaatlere hutbe olarak irad edilecek mübarek bir risaledir.Al-i beyte mensub Tevfik Ağabey ise maşallah her hafta ders günü derse gelecekleri telofonla arar, kimisini evinden arabasıyla alır derse getirir.çok şevkli ve azimli, bizim bayram münasebetiyle bir müddet Anadolu’da olamamıza binaen; sizin gözünüz arkada kalmasın, ne dersleri ne de medreseyi kesinlikle aksatmayacağiz.

Hanımı kendine latife tarzınada -Tevfik Ağabey’e hitaben-bu Türkler seni bizden aldılar, bizden cok onlarla berabersin
demis, Tevfik abi cevaben şiir gibi su cümlerele cevap vermiş: Ben huzuru o evde yaşadım-;gittim vardım Bediüzzamanın eserlerini
okunurken buldum.İzzeti sıradan konuşmalardan uzak durmada buldum. Mealinde cok latif bir şekilde icabet etmiş.Derslere yeni gelemeye
başalayan bir Hoca Efendi bu hafta Cuma hutbesinde Nurlardan ve Üstadımızdan sitayişle bahsetmiş dinleyener keşke bu dersi
kaydetseydik diye hayıflanmışlar.

Medreseye geçenlerde bir ilahiyatçi arkadaş; kendi gibi hafız olan, cocuklara Kur’an dersi veren birini dershane-i nuriyeye
getirdi.Hoca Efendi ism-i Kuddüs’u okurken şekilden şekle girdi çok memnun olup şunları söylendi:

–Çok acib ve cok garib bir uslub kainattan delillerle sizi Allah’a yakınlaştırıyor.evet Allah iki kitab yaratmıştır, biri kitab- ı mestur, diğeri kitab-ı manzur.yani biri satırlarla okunan Kur’anı-ı Kerim..diğeri gözle görünen kainat kitabı.Üstad bu ikisini de beraber mütalaa etmiş. Maşallah, sizleri davamlı ziyaret etmek istiyor diyerek mütebbessim bir şekilde ayrılmıştır.

Umre vesilesiyle Türkiye’den Mekke-i Mükerreme’de tanışıp bizimle irtibata gecen bir çok Cezayir’li Ağabey var.onlar başka şehirlerde ikamet etmelerine rağmen ya telofonla yada bizzat gelip ziyaret ediyorlar.geçen de veteriner bir hekim Beşir efendi bu vesileyle geldi, kendisine bir tabib Ağabey vesile olmus ,Cevşen-i Kebir’den ziyadesiyle mütehassis olmus.hele umre’de tanıştıgı Nur Talebelerinin ahlakına hayran olmus.eserlerden biraz beraber okundu cok hosuna gitti.Bazılarını beraberinde götürerek , bayramdan sonra kendi şehrine bizleri ısrarla davet etti.

Daha yazacak çok manidar hatıralar var, ama sizin değerli vaktinizi daha fazla almamak için burada hitam veriyoruz. Cezayir Nur
Talebelerinin selam ve dualarını takdim eder. Nurlara layıkıyla hizmet edebilmemiz için şahs-ı manevinizden dua ve himmet bekleriz.

CEZAYİR NUR TALEBELERİ ADINA
Pur Kusur A.K.

24-12-2006