allah c.c

Sözlerin en güzeli O.En yücesi O: Allah…
Sözlere güzelik katan da O…O isim. İsinlerin en güzeli.
En güzelin ismi: Allah..

Aşıklar hem O’nunla sermest,hem O’nunla teselli.
Onun ismi , O’nun yâdı: Allah…

Ah, o sevgili…Hem ulaşılmaz, hem yakından daha yakın.
Dert O,derman O: Allah…
İşte sözler uçuyor. Varlıklar ölüme doğuyor, ölümü yaşıyor.
İsimler unutuluyor: Baki olan yanlızca O ve hiç unutulmayacak O…
Yerler,gökler,yıldızlar,güneşler O’nun hakikatine pervane,O’nda yok olma sahroşlugunda …Dönmedeler, O’nu terennüm ederek,
O’nun güzelliğine neşideler söyleyerek…

Nehirler O’nun ismi ile O’na akmakta.Okyanusların kalbi O’nun adıyla çırpınmakta. Her şey O’na aşık ve O’nun adına :Allah …
Her damla o ummana kavuşmanın hasreti ile şekilden şekile girmede.
Her zerre o ebedi güzelliğe aşık. Aşkına milyonlarca
can vermeye aşık.
Sevgilliler sevgilisi O…Allah.
Mutlak varlığın mutlak güzelliğin ta kendisi O. O,sebeplerin asıl sebebi.
Çokluk gölgesinin arkasındaki mutlak birlik O…Allah.
Her şey O’nda sükûn bulmada,O’nunla tamamlanmada,
O’nun adıyla huzur bulmada. Ve kalbim…

Kalbim halden hale girip dururken, karanlık girdaplarının dibinden ses vermede O’nsuz. Her atış kim bilir hangi kör duvara çarpıldığından bir haber…
Kalbim O’nsuz susuz, onulmaz acılar içinde,paramparça. Kalbım yanlız O’nun yâdıyla huzur bulmada.O’nun adı: Allah…
Ah sevda…Ah sevgili…Allah. O sevda…O sevgili…Allah.