Bediüzzaman Said Nursi, 1910 yılında Hutbe-i Şamiye’yi irad ettiğinde Emeviye Camii’nde 100’ü ulema olmak üzere 10 bin kişi hutbeyi dinlemişti. Bediüzzaman, 7 ay Şam’da kalmış ve ulemanın ısrarı üzerine İslam âleminin sıkıntılarına çare olarak düşündüğü fikirlerini hutbe olarak okumuştu. Hutbe-i Şamiye, İslam âlemini geri bırakan sebepleri ve çarelerini konu ediyor.
Bediüzzaman, bu eserinde, İslam âlemini ortaçağda maddi yönden geri bırakan 6 hastalığı sıralarken, bu hastalıklara karşı ise imanı, sıdkı, muhabbeti, manevi bağları, meşvereti ve milletine yardım etmeyi öğütlüyor.
Bediüzzaman’a göre 6 hastalık:
Ye’sin, ümitsizliğin içimizde hayat bulup dirilmesi.
Sıdkın hayat-ı içtimaiye-i siyasiyede ölmesi.
Adavete (düşmanlığa) muhabbet.
Ehli imanı birbirine bağlayan nurani rabıtaları bilmemek.
Çeşit çeşit sari hastalıklar gibi intişar eden istibdat.
Menfaat-i şahsiyesine himmetini hasretmek.
alıntı