Ruh İçin Dondurma

İlginç bir duaydı çocuğunki, içindeki bir cümle ise, ufaklığın duayı niye yapmak istediğini açıklıyor gibiydi:

“Allah iyidir. Allah büyüktür. Verdiğin nimetler için teşekkür ederiz. Annem dondurma alırsa Sana daha çok şükrederim. Herkes için özgürlük ve adalet! Amin”

Çocuğun bu duasını duyan yakındaki sair müşteriler, gülüştüler. Bir kadın ise, çocuğun anne babası duyacak şekilde, “Bu ülkede çok yanlış şeyler var. Bugünün çocukları nasıl dua edeceklerini bile bilmiyorlar” diye söylenmeye başlamıştı yüksek sesle. “Allah’tan dondurma istemek! Olacak şey mi bu?”

Bunu duyunca, ağlamaya başlayacaktı çocuk:

“Yaptığım yanlış mıydı? Allah bana çok mu kızmıştır?”

Babası ufaklığı Allah’ın ona kızmadığı konusunda ikna etmeye çalışırken, başka bir masadan yaşlıca bir beyefendi kalkıp masaya yaklaştı, ufaklığa göz kırptıktan sonra, ona:

“Allah’ın bu duayı çok beğendiğini biliyorum” dedi.

“Gerçekten mi?” dedi çocuk.

“Yemin ederim” dedi adam. Sonra, çocuğa laf söyleyen kadını işaret ederek:

“Onun Allah’tan dondurma istememesi çok kötü” dedi. “Küçük bir dondurma bazen ruha iyi gelir oysa…”

O gün, yemekten sonra, çocuklarına doldurma aldı babaları. Dondurma alınmasına vesile olan duanın sahibi ufaklık ise, dondurmasını eline alır almaz, durakladı, sonra etrafına bakındı, sonra da o gün orada bulunanların unutamayacağı birşey yaptı.

Dondurmasını aldı ve, birşey demeden, onu ayıplayan kadının yanına gitti. Gülümseyerek: