nur talebelerinin evsafı

(Sabri’nin bir fıkrasıdır.)

Efendim, hiç şek ve şübhem kalmadı ki, nur nurdan seçilemediği gibi,
nur deryâsının nûrânî talebeleri de, nerede olursa olsun
hepsi
bir gayede,
umumî bir zihniyette,
yekdîğerlerine rekabetleri yok,
dâima birbirinin evsâf-ı mümtazesiyle müftehir ve mübâhî,
samimiyet ve vefa hususunda, rüfekasını şahsına tercih eder,
bir emelde bulunmaları yegâne emel ve gayeleri olan “tevhidin” bir alâmet-i mümtaze ve fârikası olan ittihad ve tesanüd-ü hakikîye ve meşruayı kaalen ve fi’len ve hâlen göstermeleriyle sabittir ki,
bu hal bir alâmet-i muvaffakıyettir.