Sevginin böylesi…

Karı koca bir gün trafik kazası geçirdiler.Ve kadın kör oldu bu kaza yüzünden.Adam karısını okadar seviyordu ki, bütün ihtiyaçlarını kendi karşılıyordu. Neredeyse bütün hayatını karısına adamıştı.Ama kadın birgün oyalanmak için bir işe girmek istedi.Böylece hayata daha iyi sarılabilecek ve oyalanabilecekti.Kocası kendi çalıştığı yerin tam ters istikametinde ona bir iş buldu.Her sabah kalktıktan sonra karısına kahvaltı ettiriyor, sonrada onu işine bırakıp tekrar şehrin öbür ucundaki kendi işine gidiyordu… Bundan rahatsız oldu kadın bir müddet sonra. Kendisine otobüs durağını, nerede inip nerede binmesi gerektiğini öğretmesini rica etti kocasından. Böylece kocası onu işe götürmek için yorulmayacaktı.Uzun tartışmalardan sonra kabullenmek zorunda kaldı adam.Artık kadın kendi başına gidip geliyordu işine.Bu senelerce böyle devam etti. Tam beş sene sonra bir gün otobüse binen kadına gülümseyerek bakan otobüs şöförü: “Günaydın” dedi. “Ne güzel bir gün değil mi..?”
“Ne kadar şanslısınız” dedi kadın. “Bütün bu güzellikleri görebiliyorsunuz.”
“Asıl siz çok şanslı bir insansınız bayan.Senelerdir her sabah benim otobüsüme biniyorsunuz, ve bir adam arabasıyla bizi takip ediyor. Ta ki siz otobüsten inip iş yerinizin kapısından girene kadar sizi izliyor ve geri dönüyor…
Bu kadar sevilmek çok daha güzel bir şey olmalı….”