DİVAN EDEBİYAT’INDAN SEÇMELER

Şu benim divane gönlüm
Yine hubdan huba düştü
Mah cemalin şulesinden
Dalgalandı göle düştü

Kiminin meskeni külhan
Kimi derviş kimi sultan
Kimi yari ile mihman
Bu ayrılık bana düştü

Kimi aşka vermiş değer
Kimisi boynunu eğer
Kimi atlas libas giyer
Şükür bize aba düştü

Kul Yusuf’undur bu demler
Didemden akıttım nemler
Benim çektiğim sitemler
Dosttan bize caba düştü

***

Miskinlik ile gelsin kimde erlik varısa
Merdivenden itirler yüksekten bakarısa

Gönül yüksekte gezer daima yoldan azar
Dış yüzüne o sızar içinde ne varısa

Ak sakallı bir koca hiç bilmez ki hal nice
Emek yemesin hacca bir gönül yıkarısa

Gönül Çalab’ın tahtı Çalab gönüle bahtı
İki cihan bedbahtı kim gönül yıkarısa

Sağır işitmez sözü gece sanır gündüzü
Kördür münkirin gözü alem münevverise

Az söz erin yüküdür çok söz hayvan yüküdür
Bilire bir söz yeter sende hüner varısa

Sen sana ne sanırsın ayruğa da anı san
Dört kitabın manası budur eğer varısa

Bildin gelenler geçmiş konanlar geri göçmüş
Işk şarabından içmiş kim mana duyarısa

Yunus yoldan ırmasın yüksek yerde durmasın
Sinle sırat görmesin sevdiği didarısa