Akıl, Hayâ ve Îmân

Cebrâil Aleyhisselâm; “aklı, hayâyı ve îmânı” Âdem Aleyhisselâm’a getirip dedi ki:
“- Yâ Âdem! Allâh-u Teâlâ sana selâm ediyor.
Getirdiğim şu üç hediyeden birini kabul etmeni emir buyurdu.”
Âdem Aleyhisselâm:
“- Getirdiğin bu üç hediyeden “aklı” kabul ediyorum.”
deyip aklı aldı.
Cebrâil Aleyhisselâm îmân ve hayâ’ya dönüp dedi ki:
“- Siz gidebilirsiniz.”
Îmân:
“- Allâh-u Teâlâ bana akıl nerede ise orada kalmamı emir buyurdu.
Bu sebepten ben akıldan ayrılıp hiçbir yere gidemem.”
Hayâ da:
“- Allâh-u Teâlâ baan da aynı şekilde emretti. ben de akıldan ayrılıp gidemem.” dedi.

Allâh-u Teâlâ kime “akıl” verirse; hayâ ile îmân da onunla beraber olur.
Aklı olmayanın ne hayâsı, ne de îmânı bulunur.