Şaşının inadı

[html]

Beşinci Vecih

Hayat-ı içtimaiyece, inat ve tarafgirlik gayet muzır olduğunu beyan eder.[/b]

Eğer denilse:

-1- denilmiş. İhtilâf ise tarafgirliği iktiza ediyor.

“Hem tarafgirlikmarazı, mazlum avâmı, zalim havassın şerrinden kurtarıyor. Çünkü bir
kasabanın ve bir köyün havassı ittifak etseler, mazlum avâmı ezerler. Tarafgirlik olsa, mazlum bir tarafa iltica eder, kendisini kurtarır.

---

1- “Ümmetimin ihtilâfı rahmettir.” el-Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ, 1:64; el-Münâvî, Feyzü’l-Kadîr, 1:210-212.

---

“Hem tesadüm-ü efkârdan ve tehâlüf-ü ukulden hakikat tamamıyla tezahür eder.”

Elcevap:[/b]

Birinci suale deriz ki:
Hadisteki ihtilâf ise, müsbet ihtilâftır. Yani, herbiri kendi
mesleğinin tamir ve revâcına sa’y eder. Başkasının tahrip ve iptaline
değil, belki tekmil ve ıslahına çalışır. Amma menfi ihtilâf ise-ki
garazkârâne, adâvetkârâne birbirinin tahribine çalışmaktır-hadisin
nazarında merduttur. Çünkü birbiriyle boğuşanlar müsbet hareket
edemezler.

İkinci suale deriz ki:
Tarafgirlik eğer hak namına olsa, haklılara melce olabilir. Fakat
şimdiki gibi garazkârâne, nefis hesabına olan tarafgirlik, haksızlara
melcedir ki, onlara nokta-i istinad teşkil eder. Çünkü, garazkârâne
tarafgirlik eden bir adama şeytan gelse, onun fikrine yardım edip
taraftarlık gösterse, o adam o şeytana rahmet okuyacak. Eğer mukabil
tarafa melek gibi bir adam gelse, ona (hâşâ) lânet okuyacak derecede
bir haksızlık gösterecek.

Üçüncü suale deriz ki:
Hak namına, hakikat hesabına olan tesadüm-ü efkâr ise, maksatta ve
esasta ittifakla beraber, vesâilde ihtilâf eder. Hakikatin her köşesini
izhar edip hakka ve hakikate hizmet eder. Fakat tarafgirâne ve
garazkârâne, firavunlaşmış nefs-i emmâre hesabına hodfuruşluk,
şöhretperverâne bir tarzdaki tesadüm-ü efkârdan bârika-i hakikat değil,
belki fitne ateşleri çıkıyor. Çünkü, maksatta ittifak lâzım gelirken,
öylelerin efkârının küre-i arzda dahi nokta-i telâkîsi bulunmaz. Hak
namına olmadığı için, nihayetsiz müfritâne gider, kabil-i iltiyam
olmayan inşikaklara sebebiyet verir. Hal-i âlem buna şahittir.

Elhasıl:

-1- olan desâtir-i âliye düstur-u harekât olmazsa, nifak ve şikak meydan alır.

-2- demezse, o düsturları nazara almazsa, adalet etmek isterken zulmeder.

[/b]Cây-ı ibret bir hadise:

Bir
vakit, İmam-ı Ali Radıyallahü Anh bir kâfiri yere atmış. Kılıcını çekip
keseceği zaman o kâfir ona tükürmüş. O, kâfiri bırakmış, kesmemiş. O
kâfir ona demiş ki:

“Neden beni kesmedin?”

Dedi:

“Seni Allah için kesecektim. Fakat bana tükürdün; hiddete geldim.
Nefsimin hissesi karıştığı için ihlâsım zedelendi. Onun için seni
kesmedim.”

Evet, O kâfir ona dedi:

“Beni çabuk kesmen için seni
hiddete getirmekti. Madem dininiz bu derece sâfi ve hâlistir; o din
haktır” dedi.

---

1- Muhabbet Allah için, buğz Allah için, hüküm de Allah’a aittir.

2- Allah için buğzetmek, Allah için hüküm vermek.

---

Hem medar-ı dikkat bir vakıa:

Bir
zaman bir hâkim bir hırsızın elini kestiği vakit eser-i hiddet
gösterdiği için, ona dikkat eden âdil âmiri onu o vazifeden azletmiş.
Çünkü şeriat namına, kanun-u İlâhî hesabına kesseydi, nefsi ona
acıyacaktı. Ve kalbi hiddet etmeyip, fakat merhamet de etmeyecek bir
tarzda kesecekti. Demek, nefsine o hükümden bir hisse çıkardığı için,
adaletle iş görmemiştir.

Cây-ı teessüf bir hâlet-i içtimaiye ve kalb-i İslâmı ağlatacak müthiş bir maraz-ı hayat-ı içtimaî:[/b]

[/b]

“Haricî
düşmanların zuhur ve tehacümünde dahilî adâvetleri unutmak ve bırakmak”
olan bir maslahat-ı içtimaiyeyi en bedevî kavimler dahi takdir edip
yaptıkları hâlde, şu cemaat-i İslâmiyeye hizmet dâvâ edenlere ne olmuş
ki, birbiri arkasında tehacüm vaziyetini alan hadsiz düşmanlar varken,
cüz’î adâvetleri unutmayıp düşmanların hücumuna zemin hazır ediyorlar?
Şu hâl bir sukuttur, bir vahşettir, hayat-ı içtimaiye-i İslâmiyeye bir
hıyanettir.

Medar-i ibret bir hikâye:

Bedevî
aşiretlerinden Hasenan aşiretinin birbirine düşman iki kabilesi varmış.
Birbirinden, belki elli adamdan fazla öldürdükleri hâlde, Sipkan veya
Hayderan aşireti gibi bir kabile karşılarına çıktığı vakit, o iki
düşman taife, eski adâveti unutup, omuz omuza verip, o haricî aşireti
def edinceye kadar dahilî adâveti hatırlarına getirmezlerdi.

İşte,
ey mü’minler! Ehl-i İmân aşiretine karşı tecavüz vaziyetini almış ne
kadar aşiret hükmünde düşmanlar olduğunu bilir misiniz? Birbiri
içindeki daireler gibi yüz daireden fazla vardır. Herbirisine karşı
tesanüd ederek, el ele verip müdafaa vaziyeti almaya mecburken, onların
hücumunu teshil etmek, onların harîm-i İslâma girmeleri için kapıları
açmak hükmünde olan garazkârâne tarafgirlik ve adâvetkârâne inat,
hiçbir cihetle ehl-i imana yakışır mı? O düşman daireler, ehl-i dalâlet
ve ilhaddan tut, tâ ehl-i küfrün âlemine, tâ dünyanın ehvâl ve
mesâibine kadar, birbiri içinde size karşı zararlı bir vaziyet alan,
birbiri arkasında size hiddet ve hırsla bakan, belki yetmiş nevi
düşmanlar var. Bütün bunlara karşı kuvvetli silâhın ve siperin ve
kalen, uhuvvet-i İslâmiyedir. Bu kale-i İslâmiyeyi küçük adâvetlerle ve
bahanelerle sarsmak, ne kadar hilâf-ı vicdan ve ne kadar hilâf-ı
maslahat-ı İslâmiye olduğunu bil, ayıl.

Ehâdis-i
şerifede gelmiş ki:

“Âhirzamanın Süfyan ve Deccal gibi nifak ve zındıka
başına geçecek eşhâs-ı müdhişe-i muzırraları, İslâmın ve beşerin hırs
ve şikakından istifade ederek, az bir kuvvetle nev-i beşeri hercümerc
eder ve koca âlem-i İslâmı esaret altına alır.”

Ey ehl-i iman![/b]

Zillet içinde esaret altına girmemek
isterseniz, aklınızı başınıza alınız. İhtilâfınızdan istifade eden
zalimlere karşı -1- kale-i kudsiyesi içine giriniz, tahassun ediniz. Yoksa, ne hayatınızı muhafaza ve ne de hukukunuzu müdafaa edebilirsiniz. [/i]

Malûmdur
ki, iki kahraman birbiriyle boğuşurken, bir çocuk ikisini de dövebilir.
Bir mizanda iki dağ birbirine karşı muvazenede bulunsa, bir küçük taş,
muvazenelerini bozup onlarla oynayabilir; birini yukarı, birini aşağı
indirir. İşte, ey ehl-i iman! İhtiraslarınızdan ve husumetkârâne
tarafgirliklerinizden, kuvvetiniz hiçe iner; az bir kuvvetle
ezilebilirsiniz. Hayat-ı içtimaiyenizle alâkanız varsa, -2- düstur-u âliyeyi düstur-u hayat yapınız, sefalet-i dünyevîden ve şekavet-i uhreviyeden kurtulunuz.

---

1- “Mü’minler ancak kardeştirler.” (Hucurat Sûresi: 49:10.)

2-
“Mü’minin mü’mine bağlılığı, parçaları birbirini tutan binâ gibidir.”
Buharî, Salât: 88; Edeb: 36; Mezâlim: 5; Müslim, Birr: 65; Tirmizî,
Birr: 18; Nesâî, Zekât: 67; Müsned, 4:405, 409.

---

[/html]