Gözyaşımmmmm

DizeLer güzeLi dedim sana inci inci, ve güzeLLer incisi koydum adini dizi dizi..
YabanLara gönderdigimsin hem akin akin, hem canimi verdigimsin uzak yakin..
SevgiLinin geLecegi yoLLari suLayip süpürmek icin sakLadim Seni..
KirpikLerimi süpürge ettim; SuLtanLar ayagina dü$ürmek icin tuttum ve birakmadim Seni…

Gözya$im,

Bütün bo$LukLarini Sen doLdurdun ömrümün..
SöyLenmedik sözLer yerine Sen vardin yanimda.
Sevdaya dair yeminLerden sonra sen vardin.
Köhne zamanin direnci adina, aci cagLarin ya$Lisi ve genci adina yine Sen vardin.
DikenLer güLden habersiz iken, gözLer diLden de fersiz iken;
zamanindan geriye dü$mü$ aciLar icin, mânâda bicimLeri yitiren sanciLar icin;
aynaLarda eriyen sirLardan ta$arak, ucu kiyamete cikan asirLari a$arak;
gercekten daha gercek KeLamLarda ve GüzeLLer GüzeLinden vusLat müjdeLi SeLamLarda Sen vardin..
Hep Sen vardin…

* * *

Bir Gözya$i, GüL mevsiminde güLe kar$i akarsa a$k oLur adi;
Sevgiyi damitir en derin yerinden..
SucLardan sonra tenha geceLerde akarsa tevbedir tadi;
gönüLLeri aritir en kara kirinden. Madem ki gözya$i bir kutLu demdir, eLbette bir erdemdir…

Bir Gözya$i, bir cevherdir ate$ten kaynayan ve aLev gibi yanan..
Özü Sudur ama avucta bir yaLim, gönüLde bir yangin oLur.
Bir ate$ dü$ünün, dumanLi ah iLe cikar da küLLeri göz ya$ina kari$ir ya..
Hayat bir mum aLegorisidir hani, mumun ba$indaki yani$ gözde ya$ oLur da
gözya$i aLevLe bari$ir ya.. ALev can ipLigini yakinca, acidir ki,
bedenini eritir de mumun, su iLe aLev birbiriyLe yari$ir ya..
A$ka göre cennet oLur cinnet ve kendi gözya$inda boguLur akibet….

Gözya$idir ki yikayarak yakar, yakarak yikar..
Aritir ve Eritir, TemizLer ve gizLer..
FaziLettir, diyettir,
bu Yüzden deniLir ki gözya$i yigitLer karidir ve civanmertLer vakaridir…

$aire unuttugu misrayi bir gözya$i hatirLatir,
$ehrazad üveyikLer ucuran aciLari bir gözya$i anLatir.
SanciLi damarLarda öLümcüL cigLikLari gözya$idir okuyan satir satit..
TopLasan gözya$Larini a$ikin, daLgaLi bir deniz oLur;
süzüLürken bagrindan, yakar gecer iz oLur.
YaLniz dogar gibi her insan, yaLniz akar her damLa ve yagmur yagmur gözya$iyLa isLanir nisan..
Bir kere öLür de kahir yükLü sava$Larda nice ayLar batar ve FiListin de sapanLar cakiL ta$Lari,
takarofLar kur$un yerine gözya$i atar.
CeyLanLari ámá dü$ürünce avciLar, avciLari ceyLanLar vurur,
ve hamuru sevdaLarin, gözya$iyLa yogruLur..
En SON, yagmur ku$Lari konar ku$paLazi cocukLarin saLincakLarina, gözya$i $efkat oLur…

Gözya$i ki, ki$inin kendisiyLe kavgasinin sonunda akarsa tomur tomur mercandir;
ve eger pi$manLikLarLa tartiLirsa mübarek bir heyecandir.

GüL yüzLüLerin kirini güLsuyu kokan gözya$Lari aLir
Ve damLa damLa güL döküLen eLLerde güL kokusu kaLir…

Tohumu eken biLir

Göz Ya$in döken biLir

GüL Kadrin Diken degiL

CiLeyi Ceken BiLir

Ve ey Gözya$im,

BuLutuna sadik yagmurLar gibi geL, ve kadim bir dostu ugurLar gibi git..
Bir atimLik mesafede yaLnizLigin kur$unLanan co$kusuyLa geL,
geLecegi sava$a mecbur anneLerin korkusuyLa git..
Geceyi icine döken tomurcukLarin ye$iLiyLe geL;
goncayi aciLsin diye bekLeyen büLbüLün diLiyLe git..
BüLbüLLer konan daLLarda yaprak gibi geL,
ve derinLerde bendini yikan bir irmak gibi git.
YaLinkaLem sava$Lara meftun aciLarLa geL,
pi$manLik doLu yürekLerden sanciLarLa git…

Ve agLamaktan korkma gözüm!..