tükeniyorum ya rabbii!!!!!

Tükeniyorum Rabbim! Yalnız kaldığımı düşünüp, varlığının her an, her noktada tezahür ettiğini, beni devamlı koruyup gözettiğini, gönlümden geçenlere dahi cevap verdiğini unuttuğum an! “Rabbim” demeyi unuttuğumda tükeniyorum!

Diriliyorum Rabbim! Sana yaslandığım, Sana güvendiğim, Seninle başlayıp, Seninle devam ettiğim, tüm işlerimi Sana havale ettiğim an! “Ne güzel dostsun” dediğimde diriliyorum.

Tükeniyorum Rabbim! Tüm sevdiklerimden; anne babamdan, canandan, ten kafesindeki candan yakın olduğunu bilerek, ellerimi Sana açmayı, Senden çözüm, Senden çare beklemeyi unuttuğum an! “Bu dertler neden bana?” dediğimde tükeniyorum.

Diriliyorum Rabbim! Havayı soluyup Seninle dolduğum, gözümü açtığımda Seni bulduğum,en sağlıklı irtibatı Seninle kurduğum , tüm dünya bana küsse de Seni umduğum an! “Kahrın da hoş , lütfun da hoş” dediğimde diriliyorum.

Tükeniyorum Rabbim! Hayat enkazı altında kaldığımda, çekiç misali zaman beynime vurduğunda.. Hayal, ideal diye, küçük hedefler peşinde koştuğumda … Dünya meşgalesine dalıp, bir cenneti, bir azabı, bir de ölümü unuttuğumda … “Beni affet” demeyi azalttığımda tükeniyorum.

Diriliyorum Rabbim! Yandığımda Seninle söndüğüm,Seni anıp ruhumu güldürdüğüm, O sırlı gücünden kuvvet aldığım, Seninle yürüdüğüm,dua ederek Seninle konuştuğumda…içimdeki tüm ırmaklar sana kavuştuğunda… ruhum kitabın ve secdenle buluştuğunda.. ” Yarab, bırakma ellerimi” dediğimde diriliyorum . Yeniden canlanıyor, canıma can katıyorum! Canımda Sen buluyorum! Seninle huzur doluyorum!

Dirilişlerim dostluğunun tercümesidir. Seni yar bilişimin, yoluna serdar oluşumun, sözlerinle hemhal oluşumun işaretidir. Dirilişlerim, anahtarıdır sana açılan tüm kapıların… O kapılar önünde gösterebileceğim en güzel beraattir . Dirilişlerim, tüm yangınlardan firar edişimdir.