GÜNDÜZ KANDİLİNİ HAZIRLAMAYAN GECE KARANLIĞA RAZI DEMEKTİR

İçinde yaşadığımız şu uçsuz bucaksız kainatta ALLAHIN yarattığı en kıymettar şey hayattır.ve hayatı en üst seviyede üzerinde taşıyan mahlukta şüphesiz insandır.en şerefli mahluk olma yanında bide akıl özelliğiyle donatılan insan için bu kabiliyet kendisini diğer mahluklardan ayıran ve kendisine ayrıcalık katan bir özellik olsa da bu özelliği dolayısıyla insan bazı sorumluluklar altına girmiş ve bazı mükellefiyetliklerle karşı karşıya kalmıştır.bu sorumluklardan insan hayatını en çok meşgul eden bir yönüyle düşünüldüğünde istikbal kaygısıdır.şahsi hayat ailevi hayat ve toplumsal hayat itibariyle insan birçok gelecek kaygısını taşımaktadır.ve bu kaygıyı düzenli bir şekilde çekip ve bunun gerekliliklerini yerine getiren insanlarda kendi cinsleri arasında ayrı bir kıymet kazanmaktadırlar.
İstikbal kaygısı her insanda az çok bulunmaktadır.kendimizi garanti altına almak namına günlük ihtiyaçlarımızdan keser ve bir kenara bırakırız.hatta bu halkımızın dilinde etinden tırnağından artırmak deyimiyle de iyice pekiştirilmiştir.geleceğini garanti almak isteyen insan önceden neler yapması gerektiğine karar vermeli ve bunu da uygulama alanına sokmalıdır.yaşam alanlarının daraldığı ekonomik hayatın her geçen gün daha da zorlaştığı dünyamız şartlarında ileriye hazırlık yapmak mevzusu her zamankinden daha da önemli hale gelmiştir.evlatlarının geleceğini temin etmek onlara düzenli bir hayat kurmak gayreti de en üst düzeye ulaşmıştır toplumumuzda.bütün bunlara rağmen bu endişe tarihten beri insanlığı rahatsız etmiş ve buda ecdadımızdan bizlere atasözü olarak deyim olarak ulaşmıştır.gündüz kandilini hazırlamayan gece karanlığa razı demektir ifadesi de konumuzu en açık ifadesiyle ortaya koymaktadır.
Yarınını düşünmeden harcama yapan ayağını yorganına göre uzatmayan fertler hem kendi hayatlarında hem de toplumsal hayatta büyük tehlike oluşturmaktadırlar.yarını olmayan bir insandan kötülük namına her şey beklenilmelidir.ve böyle fertlerin çoğunlukta olduğu toplumların geleceği çok büyük tehlike altına girmektedir.psikolojik ve sosyal sorunlar yüzünden cinnet geçiren eşini evladını babasını öldüren fertlerin bide har vurup harman savurması mantık kurallarıyla açıklanabilecek bir mevzu değildir.ileriye hazırlık yapmak sadece kişileri ilgilendiren bir mevzuda değildir.bu kişileri olduğu kadar devletleri de yakından ilgilendirmektedir.ekonomisi ne kadar sağlam olursa olsun yatırımlarıyla birikimleriyle kendini onlarca yıl sonrasına ve en zor şartlara göre hazırlamayan devletlerin ve milletlerin geleceğe uzanmaları ve tarih sayfasında bir iz bırakmaları mevzu bahis olamaz.ecdadımız eğer dünyaya 600 yıl boyunca hükmettiyse bu şüphesiz ne kadar olursa olsun israf etmemenin ve düzenli bir çalışmanın mahsülüdür.
Karıncanın yaz boyu çalışıp cırcır böceğinin yaz boyunca şarkılar söyleyip kış gelince de karıncaya muhtaç duruma düşmesi meselemize ışık tutan çok güzel bir örnektir.eğer fert ve toplum olarak kendimizi ve devletimizi daha güzel yarınlara kavuşturmak istiyorsak bu konuya yeteri kadar önem vermeliyiz.hayatımızın bütün safhalarında bu kural geçerlidir.bir öğrencinin sınavdan önce derslerine çalışması gerekir sınavda başarılı olabilmesi için.bir çiftçinin mahsülünden artırması ve saklaması gerekir kışın aç kalmaması için.bir devletin maliyesinde ihtiyaç fazlası para bulundurması gerekir bir felaket halinde milletinin zor durumda kalmaması için.ve bu örnekler çoğaltılabilir.
Sonuç olarak eğer her fert kendi hayatında bir düzen ve toplumsal hayatta da bir ahenk görmek istiyorsa istikbalini garanti altına almakla mükelleftir.aksi taktirde bugünden kendini yarına hazırlamayan bir insanın yarın geldiğinde en ufak bir sarsıntıda çökmesi ve bundan da şikayet etmesi söz konusu olamaz.çünkü zarara kendi isteğiyle girene merhamet edilmez.ve son olarak şunu ifade etmeliyim ki;insan bu kaygıyı sadece dünyası için değil ebedi bir hayat olan ahireti içinde çekmeli ve 30-40 yıllık dünyasını kurtarmaya bedel ebedi hayatını da kurtarmakla sorumludur.geçici dünyaya bu kadar çalışıp ta ebediyete kıymet vermeyene ebediyette de kıymet verilmez….