sizce neden

Bu konuya benzer meseleleri degişik vesilelerle forumda konuşmuştuk.Risale-i nurun sundugu bakış açısı nefsime vafi ve kafi geliyor inş.Sorunun mütalası açısından sıkıntılar,hastalıklar,çirkinlikler,zeval,ölüm,firak vs…hakkında konuşulanlar birbirine benzer diyebiliriz.Yine de bildigim kadarını paylaşayım sizinle.

Evvela risale-i nurda esma-il hüsna ya çok vurgu vardır.Bunun hikmetide Allah c.c bilme marifetinde tek yönlü olmamak,isimleriyle zatını anlamak,külli bir nazarla bakmak.Yoksa marifetimiz eksik kalır.Ve sorudaki gibi noksanlıklar olur,zahirden hakikate yol bulamayabiliriz.Mesela esmaya dair bir yer şurası.

Malûmdur ki, her şeyin hüsnü kendine göredir; hem binler tarzda bulunur ve nevilerin ihtilafı gibi güzellikleri de ayrı ayrıdır. Meselâ, gözle hissedilen bir güzellik, kulakla hissedilen bir hüsün bir olmaması ve akılla fehmedilen bir hüsn-ü aklî, ağızla zevk edilen bir hüsn-ü taam bir olmadığı gibi; kalb, ruh ve sair zâhirî ve bâtınî duyguların istihsan ettikleri ve güzel hissettikleri güzellikler, onların ihtilâfı gibi muhteliftir. Meselâ, imanın güzelliği ve hakikatın güzelliği ve nurun hüsnü ve çiçeğin hüsnü ve ruhun cemâli ve suretin cemâli ve şefkatin güzelliği ve adaletin güzelliği ve merhametin hüsnü ve hikmetin hüsnü ayrı ayrı oldukları gibi; Cemîl-i Zülcelâlin nihayet derecede güzel olan Esmâ-i Hüsnâsının güzellikleri dahi ayrı ayrı olduğundan, mevcudatta bulunan hüsünler ayrı ayrı düşmüş.

Buradan çıkarılabilecek bir ders şudur kendime göre Allah ın Şafi ismi nasıl hastalık ister,Rezzak ismi rızıklandırmak herbir ismin kendine göre bir hüsnü vardır.Ve benim noksanlıklarımdan ötürü görememem yalnız bana zarardır.Yani soruyla ilgili olarak bir şu söylenebilir Allah ın esmasından biri için o hayvanatın başlarına gelenler hüsündür,güzeldir denebilir.

İkinci olarak mesela eşyanın,varlıkların mahiyetine dair şöyle özetlemiştik.Mahlukatın yaratılmasında üç gaye var.Bir ; zişuur olanlara mesela insanlara kendilerini okutturuyorlar,arz ediyorlar.Müminin imanıyla ona bakması güzel neticesini veriyor.İki Allah c.c kendi zatını(Onu tenzih edecek,Ona layık şekilde) mahlukat aynalarında kendisi seyrediyor.Üç yine Allah ın zatından gelen mukaddes şuunatının geregi olarak daimi bir faaliyetin yazar bozar bir tahtası oluyorlar.Nasıl Güneşin akisleri akan bir nehirdeki kabarcıklarda ayrı ayrıdır,kabarcıklar vazifesini görür,gider Güneş bakidir,aynı o şekilde Allah c.c esması bakidir.Mahlukat o kabarcıklar gibidir.Dolayısıyla Cenab-ı Allah adına varlık alemine belki bir an gelmeleri onlara yetiyor.Onun hesabına geçmiş oluyor.

İşte sorunun ikinci bir cevabı da bu olabilir.Yani eza,cefa çeken o hayvanat için o üç gayeye mazhar olmak herşeyden daha degerli.O sıkıntı zahiri ölümler ,onların bir anlık bile olsa varlık alemine Allah adına gelmelerinin nurunun yanında çok küçük kalıyor.Zahiri nokta kadar bir zulüme mukabil çok hikmetli vazifeleri görmüş oluyorlar ve bilaperva bundan memnunlar.

İşte umum hayvânâtın, horoz gibi çobanlık eden erkeklerine ve tavuk gibi validelerine bak, anla ki, bunlar kendi hesabına ve kendileri namına, kendi kemalleri için o vazifeyi görmüyorlar. Çünkü hayatını, vazifede lâzım gelse feda ediyorlar. Belki vazifeleri, onları o vazifeyle tavzif eden ve o vazife içinde rahmetiyle bir lezzet derc eden Mün’im-i Kerîmin hesabına ve Fâtır-ı Zülcelâlin namına görüyorlar.

Üçüncü olarak hayvanatın acısı insan gibi degil.Muvakkat,anlık bir acı belki hissediyorlar.

Cevaben dedim:
Hayvan gibi olamazsın. Çünkü, hayvanın mazi ve müstakbeli yok. Ne geçmişten elemler ve teessüfler alır ve ne de gelecekten endişeler ve korkular gelir. Lezzetini tam alır. Rahatla yaşar, yatar, Hâlıkına şükreder. Hattâ kesilmek için yatırılan bir hayvan, birşey hissetmez. Yalnız bıçak kestiği vakit hissetmek ister; fakat, o his dahi gider, o elemden de kurtulur. Demek en büyük bir rahmet, bir şefkat-i İlâhiye, gaybı bildirmemektedir ve başa gelen şeyleri setretmektedir. Hususan mâsum hayvanlar hakkında daha mükemmeldir.

Birçok hikmetlerden birkaçı bunlardır sanırım.Şimdilik aklıma bunlar geldi.Yukarıdaki ikinci gerekçe yani mahlukatın üç vazifesiyle ilgili bir yerde şurası;

Bununla beraber, Yirmi Dördüncü Mektup’ta tafsilen katî ispat edildiği gibi, her zîhayatın, hususan zîruhun vücudu bir kelime gibidir. Söylenir ve yazılır, sonra kaybolur. Fakat kendi vücuduna bedel ikinci derecede vücudları sayılan hem mânâsı, hem hüviyet-i misaliyesi ve sûreti, hem neticeleri, hem mübarek ise sevabı, hem hakikati gibi çok vücudlarını bırakır, sonra perde altına girdiği gibi; aynen öyle de, bu vücudum ve her zîhayatın vücudu, zâhirî vücuttan gitse, zîruh ise hem ruhunu, hem mânâsını, hem hakikatını, hem misalini, hem mahiyet-i şahsiyesinin dünyevî neticelerini ve uhrevî semerelerini, hem hüviyet ve suretini hâfızalarda ve elvâh-ı mahfuzada ve sermedî manzaraların film şeritlerinde ve ilm-i ezelînin meşherlerinde ve kendini temsil eden ve beka veren fıtrî tesbihatını defter-i a’mâlinde ve esmâ-i İlâhiyenin cilvelerine ve mukteziyatlarına fıtrî mukabelelerini ve vücudî aynadarlıklarını daire-i esmâda ve daha bunlar gibi zâhirî vücudundan daha kıymettar müteaddit mânevî vücudlarını kendi yerinde bırakır, sonra gider; ilmelyakîn sûretinde bildim.

Bu manadan hayvanatta hissesini alıyor.

sergerdan cevabının yeterli değil bence ama yanıt verdiginiz için saolun_________________________________________________yokmu başka kimseeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

cevap verme sırası bana geldi

iki tane köle var birincisi efendisinden bir tokat yiyor ve benım efendım sadıst dıyor
ikinci köleye efendisi 24 saat türlü türlü işkenceler ediyor

sonra bu köleleri yer değiştiriyoruz ve bırıncı köle ıkıncı kölenın yerıne gecıyor bir günlüğüne sonra yarınkı gun eskı yerıne gecınce sunları diyor benım efendim cok merhametlıymıs ban sadece bir tokat vuruyor simdi allah tüm evrenin sahibi istese bize 24 saat işkence edebilir ona kım karsı koyabılırkı
öle olsa derızkı yaratıcımız gercekten cok merhametli yanı kötüyü görmeden iyinin rahatlıgın degerini biz anlayamayız

Hulusi Abiye katiliyorum kesinlikle…

Bu cizgide dusunucek olursak;
Her iste bir Hikmet vardir, Size Tokat gibi gorunen belki sizi yanlistan ve belki bir ucurumun kenarindan ceviren bir dost elidir…
Her hayirda bir ser, her serde bin hayir olabilir Allah dilerse, biz bilemeyiz…
Gelen musibetlere soylemeye hakkimiz olan tek sey; Bundada vardir bir hayir demek ve tevekkul yaklasimi olmali… inna lillah diyebilmeliyiz herzaman..

Ki musibetin cesitleri vardir; Hic bir sey durduk yerde olmaz…
cogu zaman insan kendine zulmettiklerinin cezasini ceker.. bu turlu belalar kisinin yaptigi kotuluklere mukabil cezadir, kisi mustehaktir… (dunyada gelirse, ahirete ertelenmemis ve belki yine kisi hakkinda hayir olmus olur)…
ve zaten Allah’in sevgili kullarinin basindan, musibet ve zorluk vári imtihanlar hic eksik olmamis, bunun en guzel ornegi peygamber ve velilerin hayatlaridir…
ve pek cok hadisle sabittir ki Rabbimiz sevdigi kullari, sebat ve samimiyet sinavlarina tabii tutar.. onlara sebeb perdeleri ile cesitli musibet denilebilecek zorluklar, sikintilar verir… ( bu gucluklere sabretmek kisi icin ancak Rahmettir, bu yuzden bu belalara Ahirette kendisine kazandiracagi makamlar ve dereceler icin ve bu tur belalar hikmet gozluguyle bakildiginda aslinda Rahmet oldugundan; musibet zedenin Tesekkur bile etmesi gerekir… ) Elhamdulillah ala kulli hal kavrami yani..

Mukemmel bir kaynak olarak Hastalar risalesinden Faydalanabiliriz bu konuda insaAllah…

Allah’in sevdigi kullarini imtihan etmesi paralelinde manidar bir kissa vardi;
zamanin birinde iki dost veli hastalanirlar, birisi gayr-i Muslim olan doktoru cagirir, tedavisini gordurur, kisa zamanda iyilesir.. Hala hasta olan ve doktor istemeyen diger arkadasini ziyarete gider… Hasta sorar nicin doktor cagirdin? arkadasi cevap verir; O yuce sultan dostuna bunlari yapiyor, Dusmanina (Musluman olmayan sana) neler yapmaz diye doktoru ibret almaya cagirdim.. Bu sefer o arkadasina sorar; Sen nicin cagirmadin? O zat ise soyle der; Ben Dostu Dusmana sikayet etmekten hayá ettim…

Buyuklerin musibetlere yaklasimi boyleydi ve onlar; Ondan Gelen Sefa da Cefa da hos demisler..
Cunku sefa bellidir, ama cefada dahi sonuc itibariyle sefa vardir, ve kimi buyukler musibete ugramadiklari veya hastalanmadiklari zaman acaba ne gunah isledim ki diye kendilerini sorgularlardi..
Asri saadetten bir ornekde; kocasi sirf saglam ve hicbir musibete ugramayan kadinin, Kocam Allah katinda makbul insan degil demekki diyerek bosanmak istemesi uzerine, bosanmak uzere kari koca Allah Resulune gitmeye karar verirler, yolda giderlerken adam duser ve sakatlanir, kadin bunun uzerine bosanma isteginden vaz gecer, demekki Rabbim kocami seviyormus diye.Kadinin boyle dusunmesinin sebebi Resulullah tan duydugu “Allah musibetleri sevdigi kullarina verir” manadaki hadisidir…

abiler kusura bakmayin, satirdan degil sadirdan konustum, yetersiz oldugu kesin ama yanlis ifade varsa lutfen duzeltin..

Estf. sualar, size yetismek icin yillar gerek, ama ins. Nefsi emmareyi kabartmadan birseyler yapabilmek nasib eder mevla..
Baskalari icin degilde basta kendim icin okumam lazim..
Devamli okumuyorum henuz, ama Hastalar risalesi ve, ilk 10 soze asinayim diyim ins. Rabbim devamini nasib eder, duani beklerim..

Allah razi olsun, abi.. 🙂 🙂 🙂
ama sorun vatandan ayri, ve bulundugum yerin, cemaat acisindan tek numunesi olmam :p o yuzden hep okul bi bitsin diyorumm ya.. yani sizler varsiniz elhamdulillah..ama devamli bir sohbet meclisi olsa super olurdu benim icin.. gelirsem bulurum ins. birilerini, artik siz mi olursunuz Sualar mi bilemem.. :angel:

ben ben,seni kimselere bırakmam::) Hem gülşerbeti cemaat ortamı olmasada sen bulunduğun ortamı dershaneye cevirebilirsin.Bak üstad ne diyor;
Nur şakirtleri, mümkün olduğu kadar her yerde küçücük bir dershane-i Nuriye açmak lazımdır. Gerçi herkes kendi kendine bir derece istifade eder, fakat herkes herbir meselesini tam anlamaz. Hem iman hakikatlerinin izahı olduğu için, hem ilim, hem marifet, hem ibadettir. Eski medreselerde beş on seneye mukabil, inşaallah Nur medreseleri, beş on haftada aynı neticeyi temin edecek ve yirmi senedir ediyor. Belki koca bir memleket bir dershane hükmünde, Risale-i Nur kitapları onların eline geçmekle, üstad yerine onlara bir ders verir. Herbir risale, bir Said hükmüne geçer