(medine yolculuğuna buyrun ************

hasret yüreğimizi köz köz yaktı
sevgilinin özlemıyle yanıp tutuştuk
ee madem sultanımız bıze gelmıyor
bız gıdeliimi ona medineye
sevgiliye
öyleyse hade medineye gidiyoruz
ama tıpkı hayalimdeki gibi çölden deveyle geçerek hayal işte umarım teknolojiden faydalanmamıza gerek kalmaz :tekgul:
hade öyleyse

herkes devesine binsin
bir sorun var aranızda çölü nasıl geçecemızı bılen varmı yokmu ?

ya şimdi ashabı kıram efendimizden biri burda olacaktıda
neyse bu amcada çölü ıyı bılıyor o bıze öncülük eder

ya gıt gıt bitmıyor


arkadaşlar galiba yıne teknolojiden yararlanacaz anlaşılan
*****************
hah afralarda çok şükür yetişebildi
VE GIDIYORUZ HADE BİSMİLLAH

İŞTE UÇUYORUZ

SOLUK SOLUĞA KOŞMUŞTUK ŞEFKATLİ KUCAĞINA sevgili

SelatÜ Selamlarla Utanarak YaklaŞmiŞtik Ravzana

GÜlÜn GÜllerİ Oldukmu Bİlmİyoruz Ama BÜlbÜlÜ Olduk

İZİNİ BULANLAR KURTULDU İNŞALLAH

ŞAHADET EDERİZ ALLAH BİRDİR

ve sen onun kulu ve elçisisin
KAPINA GELDİK YA RESÜL ŞEFAAT EYLE

Sabiler Yüzü Suyu Hürmetine şefaat Eyle

Senelerce hasretini sabirla icmistim…
Gonlum col misali; suya hasret duymustu senelerce..
Ve iste yagmurun mujdesi….
Asrin fermani okunuyordu onumde..
Vakit gelmisti..
Vuslat vakti..
Hasretini cektigim…
Medine`me gidecektim..

Gunleri sayar olmustum artik…
Takvim yapraklarini, takvim eskitmeden koparasim gelirdi..
Saatler bu kadar mi direnirdi akip gitmeye..

Ve son bir hafta kalmisti..
Icim denizdeki dalgalarla yaris icinde..
Dalgalar cosar, gonlum cosar..
Zemheri sogugundan sonra yasanan bir bahar..
Evet beklenen bir bahari yasiyordum…
Hersey susmustu benim icin..
Tek bir sey vardi hayalimde…
Yesil Kubbe…

Ve son bir kac gun kalmisti artik..
Bir ben degil, kendimle beraber..
Herkesin selamini goturecektim Medine`ye..
Hatta liste bile yapmistim..
Rasulallah`i(sav) gorur gibi O`na iletecektim..
Bak ben geldim diyecektim..
Uzaklardan selam gonderdigim ben…
Gozyaslarimi hasretime kattigim ben..
Aciz ben…
Gunahkar ben..
Ben geldim diyecektim..

Ve son gun gelip catmisti..
Ben de bir telas…
Inanmasi zordu..
Evet, evet….
Yasiyordum ve Medine`ye gidiyordum.
.

Ne guzel bir lutuftu bu Ya Rabbi..
“Vuslat” kelimesini telaffuz bile edemezken..
Vuslata kalbim nasil dayanacakti..

Arkamda biraktiklarimi bir cirpida birakmistim..
Cunku O`na (sav) kavusmak benim arzumdu..
Iste bak Ya Rasulallah..
Anamdan, babamdan cok seviyorum seni diyecektim..
Hic bir beser senin kadar sevilmedi diyecektim..
Ve yolculuk boyunca aklim hep O`nda idi…
Gozumun onunde Yesil Kubbe vardi..
Dudagimdan dusen bir soz vardi:
“Elhamdulillah” …
Cok beklemistim vuslati..
Ve nasip etmisti Mevlam…

Saatler gecmisti…
Ve Medine`ye gelmistik sonunda…
Her seye bir farkli bakiyordum orda..
Topraga, agaclara, kuslara…
Cunku orasi Gul-I Rana`nin sehriydi..
O`nunla sereflenmisti o mekan…
Ve Yesil Kubbe diyordum..

Beni oraya goturun..

Zamana meydan okurcasina..
Dayanacak gucum kalmadi..
Yesil Kubbeme goturun diyordum
[IMG]http://www.izedebiyat.com/yazar_resimler/169.JPG[/IMG]
Ve bir urperti duydum butun vucudumda..
Sanki uzun bir uykudan uyanmistim..
Ve benligimi bir uzuntu sardi…
Cunku….
Hepsi hayaldi..

Sadece hayal….[/size]