
yan Yüreğim
ben bugün yine bir filistin düşledim!
burkuldum,
hüzün çepeçevre sardı beni.
kelimelerim tükendi,
daraldım.
iklimsiz bir günün son sabahında.
yorgun bu bedende hükümsüzüm.
hüzün ikliminden geldim,
engin ufuklara kanat çırparak,
matem rüzgarlarına kapıldım.
alın beni …
bu naciz bedeni
serhatlara,sonsuzluğa,
en sonsuz nura gütürün
nisadıyla…
göğümün bulanıklığını dua ile arındırdım.
cehennemden daha kötü bir yer
cenneten daha güzel mekan
varmı dedim eyy dost.
…
içimde yanan tandırı nasıl tarif edebilirim ki,
diyemedim?
bir yangın yerine dönmüşken kalbim!
zülme haksızlığa karşı dalga dalga yayılan bir alev.
büyük bir direnişle yeşil bahçeleri, derin dehlizleri hayal ederken
bu hain o zalim ustalar karartı gündüzlerimi
adanmışken sevdalara, bir kutlu yola
benliğimi yitirdim zülmün kursağında.
ey özlemim! ey ufuğumu saran şanlı kıyamım!
kanım sulansın kara toprağa
hayat bulsun diye ölü bedenler
sözüme sadık ve teslim olmuş olarak
“Müminlerden öyle erler vardır ki, Allah ile yaptıkları ahde sadakat gösterdiler; böylece
onlardan kimi adağını gerçekleştirdi (şehid düştü). Kimi de (şehidlik) beklemektedir; onlar
sözlerini asla değiştirmediler” ahzap 23
alıntı melek 18