• Bu konu 0 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
  • Yazar
    Yazılar
  • #648183
    Anonim
      Ey ölüm!


      Sen gelince aklıma bir can kopuyor bağrımda
      Tüylerim ürperiyor
      Sonra Allah diyorum
      Allah’ım diyorum
      Sen gelince aklıma bir düğüm daha atıyorum zamanın bitimi şafağa
      Çünkü bana Allah korkusunu öğreten sen
      Peygamberimi özleten sen
      İdris’i, Harun’u, Musa’yı, Yusuf’u özleten İbrahim’i özleten sen
      Yollarda Hattaboğlu Ali’yi, Ömer’i, Hamza’yı, Ebu Bekir’i aratan sen
      Ey ölümüm!
      Benim en iyi arkadaşım, faniyatın düşmanı
      Bazen seni anar insanoğlu
      Ağzının tadı kaçar
      Bu yerin üstü gibi altıda var derler
      Derler ya yerin altı için hiçbir hazırlık yapmazlar
      Üç günlük bir seyahat için bavullarca eşya hazırlarlar
      Ama kaç gün süreceği bilinmeyen seyahat için bir incir çekirdeği
      büyüklüğünde bile hayır işlemekten acizdirler.
      Ölenle ölünmez derler ve bir daha asla hatırlamazlar seni
      Dalarlar yine dünyanın seyrine
      En sevdikleri şarkıları dinlerler
      Eğlenir dans eder, dünya baki sanırlar
      Ve ölenin ardından bir fatiha bile okuyamazlar
      Oysa bilmezler mi ki her gecenin bir sabahı
      Ve her sabahın bir akşamı var
      Bilmezler mi ki son durak sensin
      Senin kaçınılmazlığını hiç mi akıl edemezler
      Ey ölümüm!
      Neler yaptılar sana
      Artık hiç tesir etmiyorsun nefislere
      Sen anıldığında artık donmuyor insanın kanı
      Artık insanlar hiç anmıyor ki seni
      Ey ölüm sen ne fanisin bu dünyada!
      Sana birde isim taktılar fani ölüm diye
      Şimdi senden çok fani ölüm var
      Öyle bir etkilemiş ki dünyayı
      Kalplerden silmiş seni
      Seni var edeni
      Unutturdu insana mahşeri, hesabı, mizanı
      Öyle çok yakınımı aldı ki
      Annemi aldı benden, babamı, ailemi aldı, arkadaşlarımı, eşimi, dostumu aldı,
      Bitirdi bütün dünyamı, her yanım onunla doldu..
      Ey ölümüm seni bekliyorum
      Fani ölüm gelmezden gel,
      Dünyam kararmadan gel,
      Güllerim solmadan,
      Gözlerim kapanmadan,
      Gönlüm kararmadan gel,
      Allah rızası için, Muhammed aşkı için gel
      Gel ölümüm seni bekliyorum
      Yar diye diye, Allah diye diye, Muhammed (s.a.v.) diye diye,
      aşk ile sevda ile
      Hasretle seni bekliyorum, sana yanıyorum, sana ağlıyorum
      Gel ey ahretin gizli anahtarı
      Dünyanın son, ebediyetin ilk soluğu
      Gel ve götür beni sevgiliye, kurtuluşa götür
      Yar’e kavuştur ölümüm..
      Ey ölümüm benim can yoldaşım refakat et bana bu seslenişimle
      Allah’ım bu kulun bana böyle seslenmişti de
      Beni yalnız bırakma orada
      Gerçi biliyorum eğer Allah dostu isem beni kimlerin karşılayacağını
      Ben biliyorum Yusuf’un kuyusunu, Musa’nın asasını, İbrahim’in baltasını,
      Yunus’u yutan balığı, Hızır’ın aşkını ben biliyorum
      Ve aşk ile, Kur’an ile Sünnet ile hazırlanıyorum sana
      Ey ölümüm gel
      Vuslata ramak kala sana sesleniyorum
      Yetti bu hasretlik gel
      Yetti bu gurbetlik gel
      Ey Ölüm!
      Benim en iyi arkadaşım

      Nerede olursanız olun ölüm size ulaşır;
      sarp ve sağlam kalelerde olsanız bile! Nisa-78


      alıntıdır
      #724057
      Anonim

        sağol kardeş..

        hatırlattığın için.. 🙂

      2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
      • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.