Nefsimle halleşme…

Vazgeç acz seferinden

bir heyecan yok mu sende nerde kaldi ümidin..
Sen kendini böyle ye’se hiç mahkum eder miydin..

ümitsizlik senin şehrinin en son durağiydi..
Ey reca limanlarinin gönlü kavi evladi..

Evet senin coşkun yoktu hem de hiç bir kimsede
ne olur biraz aci ve ver gayretin dizlere..

“ben değil de kim yapacak” tir fedakarliğin asli
bu duygu uhuvvet ve muhabbetin serin fasli..

Taş altina elin koymak sana ağir gelmesin
gönlün eskisi gibi yine aşkla demlensin..

Sana bakanlar senden alsinlar gayretini
birak böyle kalsin deme kir o esaretini..

Sen ki “altin nesil” denen neslin ta kendisisin..
Senin duruşun farklidir ve farklidir nefesin..

Basit birkaç fani çikar senin gayen olamaz..
Senin sesin öyle gür ki madde ehli duyamaz..

Saçin kadar başin olsa koymalisin bu yola..
O fedai örnek olsun her adiminda sana..

Sen ki talipsin büyük hakikatin neşrine..
Anlatmak için çabala bu gerçeği nesline..

Imandir siğinağin senin,ilimdir son durağin..
Sadirdan değil satirdan dökülür her kelamin..

En büyük hazinen senin okumaktir okumak..
Nakiş nakiş gönlünü ve gönülleri dokumak..

Içinde küllenmiş olan ateşi alevlendir..
Tercüman ol kalbine ve şevki tekrar dillendir..

Maverada kalma artik nikabi yirt sallanma..
Yakişmaz bu uyuşukluk çünkü ehl-i imana..

Meydan okuyan gür sesin tekrar gelsin derinden..
Haram sana böyle durmak vazgeç acz seferinden…

Inşirah…