Ben filistin’im!!! Filistin benim!!!

FİLİSTİN ( KANAVİÇELİ KEFEN)

Ben Filistin’im
Bakmayın paletler altında can verdiğime
Emekleyen çocuğumla,
Badem gözlümle her sabah helalleştiğime
Ben Filistin’im, sizin gibi
Beklide daha insan
Habib-i Edibin kokusunu sinemde hissederim
Her kez sevsin isterim
Ben Filistin’im sevmeyi severim…Bir farkımız var aslında
Benim umutlarım yok
Düşlerim yok
Ceylan gözlümü bile sahiplenemem
Yarınım yok
Kaç anne gördüm feryat figan
Kaç baba gördüm gözyaşları yüreğine akan
Biliyor musunuz bende insanım sizin gibi
Belki çoğunuzdan daha adam…Bu toprakta güneş ölüme doğar
İnsan ölümüne yürür
Kızlar kanaviçeli kefen işler çeyizine
Yüreğimizi bir gülüş büyütür…
Ben Filistin’im
Güzeldir benim ölümüm…Kuşluk vaktini beklemez bomba
Alacaksa koynumdan evladımı
Seccademde saklarım gözyaşımı
Buralarda uyurken de ağlar insan…Ben Filistinim
Bebek şehidlerden mahya dizerim
Ne ömrüm var
Ne ölümümden bir haber
Kanaviçeli kefenim var
Benimde sevmelerim var
Dedim ya bende insanım
Beklide çoğunuzdan daha adamBen Filistinim
Size kompeti
Bana bombalar yağar…
Evladına sarılmış babalar
Resimler saçılır ,yürek kanar
Betonlar altında kaskatı
Bir ananın eli evladını arar
Aynalar sessiz aynalar ölüme ağlar
Çeyizlerine kanaviçeli kefen işler burada kızlar

Şiir : Bülent GÜNDOĞAN (güladam)