ölmeden ölmek

ÖLMEDEN ÖLMEK

İnsanoğlu beşerdir, şaşarak yaşar, yaşayarak şaşar.
Alemlerin rabbi imtihan sahasına bizleri birer oyuncu olarak göndermiş. Tek yapmamız gereken oyunu kuralına göre oynamak.
Oyun nedir ?

Kısaca anlatmaya çalışayım.
Oyun aslında tek kişilik, kurallar sabit ömür kadar hakkımız var. Ara devreler müsibet adı altında hastalık vb. sıkıntı zamanları.
Peki oyun nedir ?
Oyun çok basit, “İNSAN GİBİ YAŞAMAK…”

Şaka gibi geliyor değil mi ama gerçek..
Yalnış duymadınız sadece “İNSAN GİBİ YAŞAMAK…”
Peki ödülü nedir ?
Hayal gücünün alamadığı ya da bittiği noktada olabilecek her türlü nimet…
Oyuna başlayalı epey bi zaman geçti Hz.Adem oyunun ilk parçası. Peki oyun ne zaman bitecek. Dediğim gibi bu oyun tek kişilik. Kişi tüm haklarını
bitirdiği vakit oyun sona erecek.

Peki bu oyunun hakemi kim ?
Düşününce onuda buluyor insan, hakem “Kendi Vicdanımız…”

Dalga geçiyorsun diyeceksiniz !
Hayır dalga geçmiyorum sadece “Hayvan Gibi Yaşamanın, hakemin gözünden kaçmasını” hazmedemiyorum.
Kendi adıma konuşuyorum.

Her insanın bir felsefesi olmalı bir merkez taşı…

Benim felsefemi merak ediyorsunuz, söyleyeyim…

Hani hep derler Allahu teala cehennemlik kullarını huzuruna cagırdığı zaman onlar diyecekler ki ya rabbi bizi tekrar gönder dünyaya
bir daha sana asi gelmeyeceğiz “İnsan gibi yaşayacağız”. Allahu tealada diyecek hayır artık bitti bu son durak dönüş yok.

Şimdi benim felsefem şu. Diyorumki kendime “Ben Ölmüşüm, Cehennemliğim, tam cehenneme giderken Allahu Tealaya yalvarıyorum. Ya rabbi
beni bağışla tekrar gönder dünyaya bir daha sana asi gelmeyeceğim. “İnsan gibi yaşayacağım”. Allahu tealada bana bu şansı vermiş ve şu an
dünyada sözümü tutmak icin yaşıyorum.”

Efendim, Ölmeden ölmek her insana nasip olmaz deyip birazda felsefeme şükrederek yaşıyorum.
Dünya hali olurda canlanırsak ölmek icin çok yalvaracağız. Hiç olmazsa yaşadığımıza delil götürelim değil mi.?

İtikat sahibiyim ben diye düşünüyorum, en sevdiğime itikatlı nasıl olurum diye, hepinizin aklına gelen aslında benimde aklıma geliyor.
Tek yapmam gereken “Sevdiğim kapıdan kovsa bacadan girerim” sözünü yaşamak. Riyakar olmayalım o sevgi sahabelere has bi olgu…
Biz kimizki sevdiğimize candan öte muhabbet duyup candan öte bağlanalım o sevgi bizde yok ki uygulayalım.

İlerde birgün sevgili imtihan ederse o zaman hatırlarsınız bu sözü “İtikat sadakatla el bağlamaktır.”
. Sanırım bu söz herşeyi anlatıyor…

Dediğim gibi bugünler aslında dün yaşamamız gereken olaylar. Günleri hep bir gün geriden yaşıyoruz.
Unutmayın ölüm sadece yaşamdır, biz şu an hala rüyadayız.

alıntı