Baba’ larimizida unutmamak lazim…

bu da benim çok beğendiğim babayla ilgili bi yazı 🙂 paylaşiim dedim 🙂

BABAM VE BEN
Babam küçük süprizler yapmayı çok sever .
Ben ona küçük kırmızı öpücükler veririm .
Annemede küçük mavi öpücükler
Bugünde küçük sürpriz diye bir sulu boya takımı ile bir resim defteri almış .
Oysa bu güneşli Pazar günü parka gidip kumda oynasaydık daha hoş bir sürpriz olacaktı.
Ne sıkıcı , böyle güzel havalarda eve kapanıp anlamsız resimler yapmak.
Çocukların bir görevide herhalde anne babalarını hoşnut etmek . Neyse birlikte masaya oturduk.
Suluboya takımını açtı babam, önünede resim defterini koydu. Annem bir çay bardağında su getirdi.
Bir büyük bardak meyve suyu getirseydi daha iyi olurdu ya …
Babam bana renkleri öğretecek.
“ Bak , bu kırmızı,” dedi . Biliyormuş gibi , yüzüne bakmadan :
“Hayır , bu çilek , dedim .
“Bu , sarı.”
“Hayır , muz.”
“Bu , beyaz.”
“Kaymaklı dondurma.”
Babam kızar gibi oldu , ama sevimli görünmeye çalışıyor.
“Şimdi seninle resim yağacağız.” Dedi.
Fırçayı suya daldırdı.Sonra kırmızı boyaya sürdü.Resim defterine bir ağaç yapmaya başladı.
Bir yandan da bana anlatıyor :
“İşte , fırçayı önce suya daldıracaksın , sonra boyaya süreceksin. Sonrada deftere resim yapacaksın.”
Ben öyle bakıyorum. Ağaçlarla , çiçeklerle ilk sayfayı doldurdu.
İkinci sayfayı açtı.Bu kez oraya çeşitli arabalar yapmaya başladı. Bir kamyon , bir taksi , bir at arabası …
Üçüncü sayfaya küçük küçük evler …
Defter neredeyse dolacak. Bir ara elimi uzatıp fırçayı almak istedim . Babam, “ bak resim böyle yapılır.” Dedi. Fırçayı bırakmaya niyeti yok . Mahsusçuktan ağlayayım bari , diye düşündüm . O kadar da kötü resim yapıyor ki …
Büyükleri fazla üzmemeli . Hevesini alınca nasıl olsa bırakır. “ baba , bir park resmi yapsana ,” dedim.Park da nereden çıktı ? Diye söylendi.” Yok , hani hava güzelde .Şimdi parkta olsaydık , ben kumda oynarken sen güzel resmimi yapsaydın.”
Fırçayı suyun içine bırakıp anneme seslendi .
Bilge , bu çocuklarda çok akıllı oluyor .Doğru söylüyorsun Alican.Bu güzel havada ne diye evde oturuyoruz! Hadi kalk parka gidelim.
Ayakkabımı nasıl giyip sokağa fırladığımı hatırlamıyorum.
Şimdide babama küçük bir sürpriz yapacağım. Ona güzel bir kuruboya takımı alacağım .

başlığı görünce bu türkü geldi aklıma sağolasınız..
Allah razı olsun abdullah kardeş..

sizdende Allah razı olsun…
bu arada avatarınızı beyendim.. sağlıcakla kullanın…

Evet babalar annelerden daha şevkatli benim nazarı dikkatimi celb etti.
Annem hep babama “bu çocuklara neden kızmıyorsun” diye kızardı….
Babamda garibim ne desin” hanım boşuna nefesini tüketme şimdi ağlıyor ilk fırsatta yine mazaratlık(haylazlık-bu bizim ankarada çok kullanılır-)yapacak,kendini harab etme…
Ahhhhhh anne ahhhhhhh babamın sözünü dinleseydin şimdiye o kadar terlik antipatisi yaşamazdım 🙂