• Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #649327
    Anonim
      KELEBEK

      Bir gün, kırlarda gezintiye çıkan bir adam,
      kenarına oturduğu otlardan birinin dalında,
      küçük bir kozanın varlığını farketti.
      Koza ha açıldı ha açılacak gibiydi…
      Adam, bunun bir kelebek kozası olduğunu tahmin
      ediyordu. Böyle bir fırsat kolay ele geçmez diye düşündü;
      ve bir kelebeğin dünya yüzü gördüğü ilk dakikalara şahit
      olmak istedi. Dakikalar dakikaları kovaladı,
      saatler geçmeye başladı, ama henüz kelebeğin küçük
      bedeni o delikten çıkmadı. Sanki, kelebek dışarı çıkmak
      için çaba harcamaktan vazgeçmiş gibi geldi adama.
      Kelebeğin elinden gelen herşeyi yaptığını ama kozadan dışarı
      çıkmayı başaramadığını düşündü. Bu yüzden, kelebeğe
      yardımcı olmaya karar verdi. Cebindeki küçük çakıyı
      çıkarıp, kozadaki deliği bir cerrah titizliğiyle büyütmeye başladı.
      Böylece, bir-iki dakika içinde kelebek kolayca dışarı çıkıverdi.
      Fakat bedeni kuru ve küçücük, kanatları buruş buruştu.
      Adam kozadan çıkmış kelebeği izlemeye devam etti.
      Çünkü kelebeğin kanatlarının az sonra açılıp
      genişleyeceğini, böylece narin bedenini havada
      taşıyabileceğini umuyordu.
      Ama bunlardan hiçbiri olmadı.
      Kelebek, hayatının geri kalanını kurumuş bir beden
      ve buruşmuş kanatlarla yerde sürünerek geçirdi. Ne ka-
      dar çabalarsa çabalasın, asla uçamadı.
      Adamın bütün iyiniyetine ve yardımseverliğine rağmen
      anlayamadığı şey şuydu: Kozanın kısıtlayıcılığı ve buna
      karşılık kelebeğin daracık bir delikten dışarı çıkmak
      için göstermesi gereken çaba, kelebeğin uçuşu için
      lâzım olan şeylerdi. Allah’ın bedenindeki sıvıyı kanatları-
      na göndermek ve bu sayede kozanın kısıtlayıcılığından
      kurtulduğu anda kelebeğin uçmasını sağlamak için seç-
      tiği yol, buydu. Bu gerçeği öğrendiğinde, ha-
      yat boyu unutamayacağı birşey de öğrenmişti iyiniyetli
      adam: Bazan, hayatta tam olarak ihtiyaç duyduğumuz
      şey, çabalardır. Eğer Allah hayatta herhangi bir çaba
      olmadan ilerlememize izin verseydi, bir anlamda sakat
      kalırdık. Olabileceğimiz kadar güçlenemezdik o zaman.
      Ve asla uçamazdık…
    1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
    • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.