- Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
Bir varmış bir yokmuş,
Zamanın birinde bir medrese varmış. bu medresede avam lisenı ile konuşmak yasakmış, konuşanlara ceza verilirmiş.
Bir gün talebeler ve hocaları birlikte bir mesire yerine teferrice gitmiş.
Hoca talebelerden birinin “Su içtim” dediğini duymuş, talebeye kızgın bir şekilde:– Size kaç defa lisan-ı avam ile ifade-i meram eylemeyeceksünüz dedüm. Şimdi şöyle demelüydüm:
” Bir kadeh’i lebriz-i hoş-güvar’i nus ile, teşkin-i ateş-i dil-figar ve iktisab-i ferah-i bi-Şümar eyledim.”Bir müddet sonra hoca mangalın başına geçincekavuğuna ateş sıçramışçocuk kavuk yanıyor diyemeyince başlamış havas lisanı ile:
– Ey-misal ve ey üstad-ı zikemal bu şakird-i pür-kelal sizi su vech ile arz-ı hal eyler ki; bir serare-i cevval, bi hikmet’il-müteal, nar-ı mangaldan pür-tab ile ser-i alinizdeki kavuğu is’al eylemiştir…
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.