Hesap ver nefsim !

Senin üstünlüğün ne ki, aynı durumda sen olmayasın ?

Vicdanını “Herkes kaderini yaşar, ne yapayım” diye rahatlatırken,

“Sorumlu” olduğunu unutuyormusun ey asi nefis!

“Komşusu aç iken, tok gezen bizden değildir.”

hadis-i şerifinde bahsedilen sen değil misin yoksa?

Bir kızıyla terk edilen biçare kadının,
mum ışığında geçen soğuk gecelerinin perişan hayali daha gözlerinin önünde takılıyken,

önündeki envai çeşit nimetleri beğenmeyip itişini
hangi duyguya sığdırıyorsun söyler misin bana?

Irak’ta, Filistin’de işkenceye maruz kalan bacılarının acısını duymuyorsan derinden,
gözlerin yaşarmıyorsa vahşete, dualar dökülmüyorsa dilinden,

bir kalbin olduğunu iddia ediyorsun doğru mu?

“Doğuda bir müminin ayağına batan dikenin acısını,
batıdaki bir mümin hissetmiyorsa, imanı kemale ermemiştir.”
hadis-i şerifi imanın kemalini paylaşmaya, hissetmeye,
önemsemeye bağlamışken sen halâ duyarsızsan,

bana dokunmayan bin yaşasın diyorsan, haydi imanını kendin sorgulayıver!..

Resulullah (sav), “Müminler bir bedenin organları gibidir,
birinde ortaya çıkan bir sıkıntıyı hepsi hisseder ve aynı acıyı duyar.” buyurmaktadır.

Kalbi kan ağlayanın yüzü güler mi?

Kangren doku musun yoksa vücutta?

Hesap ver nefsim !

Tüm dünya senin için dönüyor sanıyorsun. Başkalarına aldırmadan yaşıyorsun.

Günün birinde hesap vereceğini unutuyorsun.