• Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #651308
    Anonim

      i145613469_48188_7.jpg
      Talea’l-Bedru aleyna” nidalarıyla çağırmıştık seni. Ay’ın doğuşunu bu
      sözlerle dünyaya haykırmış, tepelerden süzülüşünü bu nidalarla müjdelemiştik
      alemlere.
      Kundaktaki bebekler dahi bir başka ağlamıştı o gün.
      İçimizden yansıyan, ta yüreğimizden süzülen”Müjde” çığlıkları öyle
      yansımıştı ki, 14 asır sonrasında bile hissediliyor hala.
      Aman Allah’ım!
      Bu neyin heyecanıydı?
      Bu neyin sevdasıydı, neyin müjdesiydi?
      O gün kalpler neden hareketlenmişti ve neden “müjde, müjde” diye bağırıyorve
      gözlerden yaşlar niçin akıyordu?
      Bu neyin çığlığıydı
      Defler o gün ne çalıyordu öylesine?
      Hurma ağacının tepesindeki aşık neyin müjdesini
      veriyordu?
      O an oradaki hayvanat biledeğişik bir haykırış-sesleniş içerisindeydi.
      O gün yeşiller daha bir yeşi, maviler daha bir mavi olmuş, bulutlar bir
      çadır şeklini almış, bize doğru geliyordu.
      Neden? Kimdi o gelen? Kimlerdi onlar? Onlar nasıl bir yürek taşıyordu ki?
      O bulut da neydi, neyin nesiydi yaz ortasında? Güneşe meydan okuyuşunda.
      Tüm kainata, asırlara bir haykırıştı. Bir müjde seslenişiydi o çığlıklar,
      sevinçler.
      Akan gözyaşları, sevinç ve vuslat gözyaşlarıydı.
      O an yüreklerdeki titreyiş bir seslenişti. Tüm zamanlara ve alemlere bir
      sesleniş.
      Yürekler o an belki de ilk kez böylesine hareketlenmiş ve “Ben de varım bu
      alemde!” diyorlardı.
      Biliyoruz ya Rasulallah.
      Bu çığlık ve müjdeler. bundan tam 14 asır evvel sana idi.
      Senin ve dostunun gelişinin müjdesiydi bu sevinç çığlıkları.
      Seni bir gölgelik gibi gölgelyen bulutun
      müjdesiydi bu çığlıklar.
      Kurtuluşun, ferahın, huzurun, başarının, gücün müjdesiydi o sesler.
      müjdendi ya Rasulallah tüm iç titreyişleri.
      Gözlerden akan yaşlar senin müjdendi ya Rasulallah.
      Biliyoruz.Biz orada belki fiziken, bedenen yoktuk; ama ruhumuz bu sevdaya bu
      müjdeye, bu umut çığlığına aşina ya Rasuallah.
      Kalbimizin en derin noktasında bu haykırışın yansımasını hala duyuyoruz ve
      hasretle yollarını gözlüyoruz.
      Gözlerimiz gene o bulutu, dostun dostunu ve seni gözlüyor ya Rasulallah.
      Umut çığlığımız seni bekliyor.
      Hasretinle, aşkınla, sevdanla bekliyor ya Nebi!
      Ne olur, ne olur”GELİYORUM!” de ya Rasuallah.
      Bir daha dönmemesine ve ayrılmamasına gel.
      Hem de çabuk gel ya Rasulallah.
      Sana hasretiz ya Habiballah

    1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
    • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.