Ihrak-ı burudetle küle döndüm

ayaz çöllerimde
asay-ı musa kametinde
ma-i zülal bulurum
hızır ilyas olur mekân-ı harabem

nar ile yanarım nur-u tebeddüle
vaad edilmiş mağfirete
azami zillet ile mütezellil

avuçlarımı açarım
umuttan tuyurlar konar dualarıma

arşa niyet neye kısmet salarım
karanlık gecelerin
müz-iç dalgalarında

yunustan beter
hut’un yuttuğu adamım ben
şecere-i yaktinden muaf
fırtınanın kırık tahtasıyım
rad’dan kulağının tıkayan benim
havl ve kuvvetine nezir olayım
“ata ile sav-dursun infaz-ı kaza”

muhkem kalesinin önündeyim hakikatin
hacaletli yüzümle perişan
-o herşeye yakın
-sen herşeyden ona yakın…

surlar dibindeyim-ey resul
avucunda şakıyan taş olmak için…
gayr alemlerine inbisat eden ruh-u pakin için
tut cürümkar ellerimi…

ümmeti ümmeti dediğin gibi
menfi müsbet mazhariyetimi
şefkat hullene sarıp
alil bir uzuv mariz bir asır gibi
malik-ül mülk-i sultan-ı zişana
tahiyyat ver beni
o ki ! vermek istemeseydi
istemek vermezdi…

alıntı…