Sevgili Dilencisi

• Yazar
  Yazılar
• 8 Mayıs 2009: 15:36 #653025
  Anonim

  Sevgili Dilencisi

  Halâ senin yetimliğin düşer payıma
  Halâ senin öksüzlüğün gelip oturur
  En onmaz bir yanıma,

  Sensiz üşüdüm dehlizlerinde zamanın,
  Gülen yüzlerin ruhları mahkûm,
  Sen heybetini dağlara bıraktın
  Sıcaklığını çöllere
  Gidişini sakladın bir hurma çekirdeğinde,
  Vuslatları alıp gittin bir başına
  Sarı takvimleri bana bıraktın
  Firakları devşirdim zamanın aynalarında
  Kum saatlerine bakarak bekledim gelişini
  Heyhâtlara gömüldüm,
  Hangi gecenin sabahında bulurum ben seni,
  Günde beş defa iyi-kötü savaşı çıkartır kelimelerim,
  On dört asırlık uzaklıktan geliyorum kapına
  Suskunluğum, susuzluğum bu yüzden
  Bu yüzden sensizliğinde gurbetlerin dili lâl şairiyim.

  Senden sonra aşkın gözünü kör etti insanlık
  Bizlere âmâlık miras kaldı cetlerimizden
  Kör bir yılan Sevr’de bin yıldan beri yolunu bekler,
  Benim de beklediğim bu duraktan
  Yolun geçer mi senin,
  Gülüşün kadar sıcak gül kokuna hasret çekerim,
  Senden sonra güllerini kana buladılar,
  Gönlümün gözyaşları çoğaldı mısralarda,
  Yetim kalmak ve öksüz olmak
  Manâsını yitirdi zamanla,
  Oysa bütün yetimlikler, bütün öksüzlükler
  Firakının tam manasıydı
  Gidişine alışamayanların dilinde,
  Hendek’te karnına bağladığın taşlar
  Seni anmadan her nefes alıp vermemde
  Gelip boğazıma düğümlenir şimdi,
  Senin için canından geçenler de kimdi,
  Üç bin meleği etrafında pervane yapan
  Yoksa ALLAH’ın yerdeki kudret eli miydi!

  Bedir’den payıma halâ bir “keşke” düşer
  Senin için halâ canından geçenler aklıma düşer
  Senin için tahtına küsenler, yardan geçenler
  Senin için korkmadan atını denize sürenler var
  Halâ gelmeni bekleyenlerin sabrı umman kadar,
  Karen’de Üveys’in yalın ayaklarından
  Senin yolunu bulmak için iz sürenler delikanlılar
  Çağların ötesinden, taşların dilinden
  İzleri kaybolan yedilerin şehrinden
  Binler selam yollamakta sana Sevgili.

  Hira’da kurşunî bir ses akar sayfalara
  Hira’da sakladığın o sır
  Güneşten daha aşikardı oysa,
  Sana benzemek için
  Birbiriyle yarıştı bütün gülleri dünyanın,
  Kameri bir işaretiyle ikiye böldü Ahmed’î nazar,
  Gül bahçesinin sultanı ey gül-i yar
  Sendendir her çiçeğin adı gül konulmadı,
  Efendisinden kaçan köleler çoğaldı
  Koyunu kurda kaptırdı çobanlar
  Yorgun zamanlara hapsedildi hasretlerimiz
  Bir tek sana olan sevdamıza gem vurulamadı
  Bir tek sen olunca manâlar yüklenir firaka!

  Halâ senin yetimliğin düşer payıma
  Halâ senin öksüzlüğün gelip oturur
  En onmaz bir yanıma,
  Tahammülü yok dedim bu firakın
  On dört asırlık uzaklıktan kaçıp geldim kapına,
  Sevdalar zaman mekân tanımaz
  Ve ey zaman mekân aşmış Sevgili’m
  Ben senin gelişinin dilencisiyim.

  05.06.2005

  Zafer Şık
• Yazar
  Yazılar