Yetim Taneler…Yetim’haneler…

acının nefes aldırmadığını…nefessizliği…
anlıyorum dediklerimin manasızlığını…
anladım…gözyaşlarımın kefaretsizliğini…
ellerimin hüzün tutan sıcaklığını….

dağların nasıl insanı ezdiğini…
nice sarayların sırça olmadığını….
anladım , dizlerimin güçsüzlüğünü…
figanımın ; sessizliğini…
kuş gibi çırpınan yüreğimin kanatsızlığını….

anladım ;
yolların şehirlerden değil…
insanın yüreğinden geçtiğini….
nice suskuların yetimliğini , dilsizliğini…
yüreğin hüzün kokulu sarnıç mahpusluğunu….