Masum Halk İle Zalim Eşkıyayı Bir Tutmak; Bu Devletin Valisine Yakışmaz!

Molla Said Van’a geldiği zaman bir hayli sevinen Vâli, onun halkla çok çabuk kaynaştığını ve şehirden ziyâde köylerde dolaştığını görünce şaşırmıştı. Köylülerin hâl ve hareketlerindeki değişmelere şâhid oldukça bu gezilere devam etmesini arzu ediyor, ama hayatından endişe ettiği için de fazla açılmasını istemiyordu. Bir gün onun Erek Dağı taraflarına gitmeye hazırlandığını görünce yanına yaklaştı.

“O taraflara gitmeseniz Hoca” dedi.
“Neden?”
“Oralarda Ermeni köyleri vardır. Size bir zarar vermelerinden endişe ederim.”
“Onlar bu devletin ‘millet-i sâdıka’ları değil mi?”
“Eskiden öyleydi, ama şimdi ‘millet-i sâbıka’ hâline geldiler.”
“O dedikleriniz belki Ermeni çeteleri için geçerlidir Paşa. Mâsum halk ile zalim eşkıyayı bir tutmak bu devletin vâlisine yakışmaz.”
“Bir tutmuyorum elbet. Ama aralarında eşkıyaların barındığını biliyoruz. Size dikkatli olmanızı tavsiye ederiz.”
“Sağol Paşa.”

O gün Çoravanis, Zırvandakis, Kopanis gibi Ermeni köylerine giden Molla Said, onlara Müslüman ahaliden pek farklı davranmadı. Onlara yaklaştığı ölçüde yakınlık gördü, sevdikçe sevildi.

O zamana kadar Müslüman âlimlerin ziyâretlerine pek alışkın olmayan, geldikleri zaman da niyetlerini bilmedikleri için yakınlık göstermeyen Ermeniler, Molla Said’in ziyâretlerinde ve nâsihatlarında samimî olduğunu anlayınca, onu sevgiyle bağırlarına bastılar.

(İslâm Yaşar, Zamanın Sesi, s. 191.)
Elif/Yeniasya