- Bu konu 0 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
-
Yazılar
-
Yar’in Yolunda Gariban ”1” Yolcuyum …Kızardım ve kızınca konuşamazdım. Bazen kızdığım o kadar önemsiz birşey olurdu ki, beni yıkıp geçen, esir düştüğüm sinir dalgasına sebep göstermeye utandığımdan konuşamazdım. Anlamazdın, anlatamazdım bende.Değişmedim hala. Ve hala anlamıyor kimse bu halimi. Kafamda beni kıskaca alan, ikilemlerde bırakan onlarca düşünce oluyor hep. Yapmak istediklerime gem vuran sorumluluklarım ya da vicdanım gibi. Söze dökülmeye sıra gelince anlatmaya değer görmediğim, o yüzden “anlatacak birşey yok” diye geçiştirdiğim, fındık kabuğunu doldurmayan çelişkilerim, sorunlarım, zamanla altında ezildiğim dağlar oluyorlar.Herşeye yetmeye çalışıp, bir anda, aslında hiçbirşeye yetemediğinin ayırdına varmak gibi bir his, tarumar ediyor inşa etmeye çalıştığım güven duvarını. Ya da yapman gereken başka şeyler varken, bunu yapman ne kadar gerekli diye didikliyor aklımı, vicdanım.Orta yollar bulmaya çalışırken, bataklıkta çırpınır gibi kayboluyorum. Başaramıyorum, ince ince düşündüklerimi, aynı incelikle anlatmayı. Büyütüyorum içimde.Biraz daha tahammülkar, sırasında yüzeysel ve umursamaz olup, problem etmeyebilsem düşündüklerimi, daha makbul ve sevilesi bir insan kişisi olabilirdim belki
Yani bakma sen yalnızlığıma.
Belki de bir yandan hayıflanırken, diğer yandan kimsenin başını yakmayayım diye kaçıyorumdur köşe bucak, kimbilir?..Öyle işte noktaHerşeye yetmeye çalışıp, bir anda, aslında hiçbirşeye yetemediğinin ayırdına varmak gibi bir his….
2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.