birkere göreydim

Kan revan içinde her yer, agliyor
Her sey bizler için degil miydi zaten
Bizler için degil miydi uykusuz geçen gecelerde akittigin göz yaslari
Bizler yüzünden degil miydi sana yapilan tüm eziyetler
Bu sefaatini dilenen günahkâr ümmetin için degil miydi her sey
Sen sabrettin, yilmadin, sükrettin
Dedenin ölümünden sonra güvenebilecegin tek insan amcan Ebu Talib’ti
Sana ayri gözle akti kendi gözünden bile sakindi
Küçücük yasta bir insanin görecegi her aciyi ve güzelligi tattin
Gördün ama asla yilmadin
Sonra sessizce gittin giderken kalplere imani birakip gittin

Ben seni gören sanli ümmetinden biri olmak isterdim
Gül olmak isterdim sen kokmak için
Ne sansliydi torunun Hasan Ve Hüseyin ne sansliydi…
Bülbül olmak isterdim birlikte Yaradani zikretmek için
Ümmetinden Hamza gibi Zeyd gibi ölümün en güzel olanini isterdim
Onlar gibi yaninda olmak için canimi vermek isterdim
Bastigin tas, yaslandigin agaç olmak isterdim
Sadece seni bir kez olsun görmek ve dokunmak için
Ama sen gittin giderken büyük bir serveti birakip da gittin…
Bu serveti biz nasil harciyoruz
Nerede nasil kullaniyoruz, acaba sahip çikiyor muyuz bilinmez
Günahkâr ümmetin senin sefaatini diler ve seni 1 kezde olsa görmeyi çok ister…
__________________