Hakikat mesleğinin evradından (Namaz tesbihatı)

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Birinci Mes’ele : Kardeşlerimizden birisinin namaz tesbihatında tekâsül göstermesine binâen dedim: Namazdan sonraki tesbihatlar, tarikat-ı Muhammediye’dir (A.S.M.) ve Velâyet-i Ahmediyenin (A.S.M.) bir evradıdır. O noktadan ehemmiyeti büyüktür. Sonra, bu kelimenin hakikatı böyle inkişaf etti:
Nasıl ki, Risalete inkılâb eden Velâyet-i Ahmediye, bütün velâyetlerin fevkındedir; öyle de, o Velâyetin tarîkatı ve o Velâyet-i Kübrâ’nın evrad-ı mahsusası olan namazın akabindeki tesbihat, o derece sâir tarikatların ve evradların fevkındedir. Bu sır dahi şöyle inkişaf etti:
Nasıl zikir dairesinde bir meclisde veyahut hatme-i Nakşiyede bir mescidde birbiriyle alâkadar hey’et-i mecmuada nûrani bir vaziyet hissediliyor. Kalbi hüşyar bir zât, namazdan sonra “Sübhanallah Sübhanallah” deyip tesbihi çekerken, o dâire-i zikrin reisi olan Zât-ı Ahmediyenin (A.S.M.) müvacehesinde, yüz milyon, tesbih elinde çektiklerini mânen hisseder; o azamet ve ulviyetle “Sübhanallah Sübhanallah Sübhanallah” der. Sonra o serzâkirin emr-i mânevîsiyle “Elhamdülillah Elhamdülillah” dediği vakit, o halka-i zikrin ve o çok geniş dairesi bulunan Hatme-i Ahmediyenin (A.S.M.) dairesinde yüz milyon müridlerin “Elhamdülillah Elhamdülillah”larından tezahür eden azametli bir hamdi düşünüp içinde “Elhamdülillah” ile iştirak eder. Ve hakezâ “Allahü Ekber Allahü Ekber” ve duadan sonra “Lâ ilahe illallah, Lâ ilahe illallah, Lâ ilahe illallah” otuzüç defa o Tarikat-ı Ahmediyenin (A.S.M.) halka-i zikrinde ve hatme-i kübrâsında sâbık mânâ ile o ihvan-ı tarîkatı nazara alıp, o halkanın ser-zâkiri olan Zât-ı Ahmediye Aleyhissalâtü Vesselâm’a müteveccih olup اَلْفُ اَلْفِ صَلاَةٍ وَ اَلْفُ اَلْفِ سَلاَمٍ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ der, diye anladım ve hissettim ve hayâlen gördüm. Demek, tesbihat-ı salâtiyenin çok ehemmiyeti var.
(Tarihçe-i Hayat -4.kısım)

Aziz Sıddık Kardeşlerim,
Namaz tesbihatının sırrına göre ; nasıl ki namazdan sonra tesbih ve zikir ve tehlil ile hatme-i muazzama-i Muhammediye ve zikir ve tesbih eden ve rûy-u zemin kadar geniş bir halka-i tahmidat-ı Ahmediye dairesine tasavvuran ve niyeten girmek medar-ı füyuzat olduğu gibi ; ben ve biz dahi Risale-i Nur’un geniş daire-i dersinde ve halka-i envârında ders alan ve çalışan binler mâsum lisanların mübarek ihtiyarların dualarına ve a’mal-i salihalarına hissedar olmak ve dualarına âmîn demek hükmünde olarak, onlarla tayy-ı mekân ederek gıyaben omuz omuza, diz dize bulunmak hayaliyle ve niyetiyle ve tasavvuriyle kendimizi fevkalhad bahtiyar biliyoruz. Hususan âhir ömrümde böyle kıymetdar mânevî evlâdları ve yüzer Abdurrahman’ları bulmak, benim için dünyada Cennet hayatı hükmüne geçiyor. Geçen Ramazan-ı Şerif’te, hastalık münasebetiyle, herbir kardeşim, benim hesabıma bir saat çalışmasının büyük bir neticesini aynelyakîn ve hakkalyakîn gördüğümden, böyle duaları reddedilmez mâsumların ve mübarek ihtiyarların ve üstadlarının benim hesabıma olan duaları ve çalışmaları, benim Risale-i Nura hizmetimin uhrevî bir netice-i bâkıyesini dünyada dahi bana gösterdi.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
Kardeşiniz
Said Nursî
(Tarihçe-i Hayat – 4.kısım)