utanmak

“hocam” dedi hüseyin şişmanlıyorsun dikkat et…alınganlığım üzerimde bir kaç yıldır nedense…hemen cevabı yapıştırdım “sen benden daha şişmansın…””evet” dedi “tam 105 kiloyum..bir de sigarayı bıraktım ya hepten kilo almaya başladım…” sigara içmek ile kilo vermek arasındaki bağlantıyı pek kuramadığımdan “kepekli ekmek ye” dedim…”dört beyazdan da çekin;un,tuz, şeker üç etti dedi dördüncüyü sen bul” dedim,”gıybet korkusunu yüreğimde taşıyarak…” yatılı okul olmasından dolayı öğrencilerimle genelde dertleşirim…bir kaçı kullanıyor bu meretten gizli gizli..ben de isim zikretmeden kullananları bildiğimi söylüyorum ve zararlarını anlatıyorum en tiksindiricisinden…ama faydalı olamıyorum…”merak ettim hüseyin nasıl bıraktın dedim sigarayı…” hüseyin yeşil gözlerini yere indirdi iç çekti ve bana bakarak başladı sözlerine: “hocam biliyorsun ben belediyede işçiyim…tam üç ay oldu.sokakta ağzımda sigara yürürken belediye başkanını gördüm hemen ağzımdan hızlıca aldım ve yere attım sigarayı utanmıştım saygısızlık ettiğimi düşündüm en azından…başkan beni görmezlikten geldi yoluna devam etti….”
“Akşam eve geldiğimde gündüz saat 14 te yaşadığım bu olayı unutamamış ve muhasebesi içinde kıvranır iken aniden vicdanımın derinliklerinde gelen sesin bütün benliğimi kapladığını hissettim:
Ey hüseyin diyordu ses bir belediye başkanından amirim diye çekiniyorsun da en çekinilmesi saygı duyulması gereken Allaha karşı neden bu kadar lakaytsın…”
“hocam” dedi hüseyin gözlerindeki parıltıyla;”anladın mı benim nasıl bıraktığımı sigarayı…”