
GÖNLÜMÜN GÜLÜ
Seni seven her rûh uludur Yâ Resûlallâh!
Gözü-gönlü her an doludur Yâ Resûlallâh!
Cemâlin pertevinden zerre şevk alan billâh,
Kapının ayrılmaz kuludur Yâ Resûlallâh!
Bekler mi başka iltifat bezmine erenler,
Semtinde gözler buğuludur Yâ Resûlallâh!
Çevrende uçup şem’ine pervâne dönenler,
Rûhların onlar bir koludur Yâ Resûlallâh!
Uçuşur ikliminde altın kanatlı kuşlar,
İklimin kuşların yoludur Yâ Resûlallâh!
Huzûrunda senin her zaman buruktur başlar,
Rûhları sana kuruludur Yâ Resûlallâh!
Seni görmek mü’minlerin büyülü rüyâsı,
Gören gönül hep huzurludur Yâ Resûlallâh!
Dîdârın bu garip kıtmirin tatlı hülyâsı,
O hülyâ gönlümün gülüdür Yâ Resûlallâh!