Şahsi kemalat

Şahsi kemalat yerine, iman hizmetine vakit ayırmanın ne gereği var, hizmet edeceğim diye kendimizi unutup, yeterli donanıma sahip olmadan diğer tarafa göçersek halimiz nice olur?

Soru

Ben niye kendimi biri yere kapatıp devamlı riyazette olmak, namaza duaya zikre tefekküre tahkiki iman derslerine terbiye nefsle ilgilenip, kısa sürede tahkiki iman, mutmaine nefs gibi mertebelere çıkıp, kalb ve ruhun dereceyi hayatına yükselip Allaha daha yaklaşmak varken(?) kendime biraz daha az vakit ayırıp insanlğı düşüneyim,onlara faydalı olmaya çalışaym;kendime daha az vakt ayrmş olrm,belki ii hizmet yapmş olrm ama iman yakin marifet açısndan pek bi ilerleme kaydetmeden ölmüş olurum, niye böle yapmayım?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;
Biz bu tespitinize karşılık birkaç hadis-i Şerif ile cevap vermeyi uygun gördük.

“İlminden menfaat görülen bir âlim, bin abidden hayırlıdır.” (Ramuz’ül Ehadis)

Bir demin bir hikmet kelimesini işitmesi, duyması, bâzen olur ki, ona bir sene ibâdetten hayırlı olur ve bir saat ilim müzâkeresi yanında oturmak, bir köle azad etmekten daha hayırlıdır.” (Ramuz’ül Ehadis) dem:can,(adam,kişi manaları da var.)

Cenâb-ı Hak, bir insanı senin elinle (vasıtanla) hidâyete getirmesi, güneşin üzerine doğduğu her şeyden daha çok sana hayırlıdır.” (Ramuz’ül Ehadis)

Bir müslüman, bir müslüman kardeşine bir hediye ihdâ (Hidayet) etmesi; onun hidâyetini artırıp, kötülüklerden onu alıkoyan bir hikmet kelimesinden daha hayırlıdır.” (Ramuz’ül Ehadis)

“Kim ki ilimden (yâni ilm-i imânî ve tahkikîden) bir bâb, bir mes’ele taâllüm ederse, onunla amel etsin etmesin, bir rek’ât nafile namazdan efdaldir. Eğer öğrenmekle beraber amel de ederse, yâhut onu başkasına da öğretirse, o zaman tâ kıyâmete kadar, onun o büyük sevabı ve onunla amel edenin sevabı onun olacaktır. (Ramuz’ül Ehadis)

“Bir mü’minde dört şey, dört ahlâk içtimâ ettiği zaman Cenâb-ı Hak, o dört ahlâkıyla ona cenneti vâcip etmiş olur.

1.Lisanında SIDK. ( Doğruluk.Yâni yalan söylememek.)
2. Malda SEH. (Yâni cömertlik.)
3. Kalpte meveddet, SEVGİ.
4. Hazırda ve gaybda olanlara NASİHAT etmek .” (Ramuz’ül Ehadis)

“Benî demin en cömerti, en kerimi ve en sâhisi benim. Benden sonra, onların en kerimi, en cevâdı ise, bir recul, bir demdir ki; o dem (hususi) bir ilim bilecek ve o ilmini neşredecektir. Kıyâmet gününde müstakilen bir cemaat hâlinde baas olunacaktır.” (Ramuz’ül Ehadis)

“Kur’an’ı öğrenen ve öğreten, içindeki hakaikını ders veren bilmiş olsunlar ki; kıyâmet gününde onların cennete girmelerine, sâik ve delil ben olacağım.” (Ramuz’ül Ehadis)

Bu hadislerin teşvik ve tevcihinden sonra insanın sadece kendini düşünmesi ve şahsi kemalatına çalışması kabil olmasa gerek.

Selam ve dua ile…
Sorularla Risale Editör