Ben ancak senin îmân etmen ve kıymetli bedenini Cehennem ateşinden kurtarma

Hz. Hamza, dağda avlanıyordu. Bir ceylâna ok atmak üzereyken, ceylân dile gelerek;
“Yâ Hamza! Bana ok atacağına, kardeşinin oğlunu öldürmek isteyenlere ok atsan daha hayırlı olur” dedi.
Hazreti Hamza bu sözlere hayret ederek, sür’atle evine hareket etti. Adeti üzere, avdan dönünce, tavâf için Harem-i şerife uğrar, evine sonra giderdi. O gün tavâf yaparken, hizmetçi kız, yanına geldi. Ebû Cehilin, Muhammed aleyhisselâma yaptıklarını haber verdi. Hz. Hamza, Peygamber efendimize hakâret edildiğini işitince, akrabâlık damarları kabardı. Silâhlarını alarak müşriklerin bulunduğu yere geldi. “Kardeşimin oğluna, kötü söz söyleyen, kalbini inciten sen misin? İşte benim dînim de O’nun dînidir. Gücün yetiyorsa o yaptıklarını bana da yap bakayım.”
diyerek boynundaki yay ile Ebû Cehilin başını yardı. Oradaki kâfirler Hazreti Hamza’ya saldırmak istediler. Fakat Ebû Cehl; “Dokunmayınız, Hamza haklıdır. Yeğenine kötü sözler söyledim” dedi. Hz. Hamza oradan ayrıldıktan sonra, Ebû Cehil etrâfındakilere
“Aman, ona ilişmeyiniz! Bize kızar da Müslüman olur. Bununla Muhammed kuvvetlenir” dedi. Hz. Hamza’nın müslüman olmaması için, kafasının yarılmasına râzı olmuştu. Hz.Hamza’nın hatırının sayıldığını, kuvvet ve kıymetini bildirdi.

Hz. Hamza, Peygamber efendimizin yanına gelip;
“Yâ Muhammed! Ebû Cehilden intikâmını aldım. Onu kana boyadım. Üzülme, sevin!” dedi.
Sevgili Peygamberimiz;
“Ben böyle şeylere sevinmem” buyurdu. Hz. Hamza
“Seni sevindirmek, üzüntüden kurtarmak için, ne istersen yapayım!” deyince, Peygamber efendimiz;
“Ben ancak senin îmân etmen ve kıymetli bedenini Cehennem ateşinden kurtarman ile sevinirim” buyurdu. Hz. Hamza, hemen müslüman oldu. Hakkında âyet-i kerime geldi. Hz. Abdullah ibni Abbâs’a göre; “Kur’ân-ı kerîmde, En’âm sûresi 122. âyet-i kerîmesinde; diriltildiği ve nûra kavuşturulduğu anlatılan zât, Hz. Hamza ve aynı âyet-i kerîmede; karanlıklarda bocaladığı bahsedilen de Ebû Cehildir”.

Ölü iken dirilttiğimiz ve kendisine insanlar arasında yürüyebileceği bir nur ve ışık verdiğimiz kimse(Hz.Hamza), karanlıklar içinde kalıp ondan hiç çıkamayacak durumdaki kimse(Hadis-i Şerifle “Bu ümmetin Firavunu olan Ebu Cehil”) gibi olur mu! İşte kafirlere yaptıkları böyle süslü gösterilmiştir. (Enam:6-122)