Yoksun…(Mehmet Ercan)

[DM=”Mehmet Ercan – Yoksun (Siir)”]xdg2nj[/DM]

Ben ciğerlerime mayın döşüyorum sana koşarken
Sen yoksun
Önce bir şiir itiyor dilimi geriye
Adından öpüyorum,geçiyor
Kim inanır buna leyli?
Kaç adam sevdiğini adından öper?
Kaç sevgili adını öptürmeyi becerir?

Sana, adına hayal denen bir yalan söyleyeyim leyli
Sen ben ben sen olayım
Gül suyu yağsın bulutlardan
Varlığımızı eritelim be leyli
Sesin sesime alaşım olsun

Duydun mu
Rüyanın karesiydi bu
Hayalin ölüsü
Çünkü herkesin göğüne gömülen bulutlar yok bende
Çünkü baktığını çöl gören bir deliyim
Çünkü aklım yok bende
Kalbim bende yok!
Kalbin bende yok!
Yoksun!
Arıyorum…Eriyorum
Kendini nereye sakladın be leyli?

Ellerimde beynine hançer saplanmış bir adamın resmi
Yoksun..!!
Sağına konduruyorum yokluğunu
Soluna eğiyorum yokluğumu
iki ucu kendim olduğum bu savaşta
ceset olmaya hazırım
Bir iyiliğe var mısın ?
Gözlerinin beyazına sarılayım
Çimende saçların kırkbin düğüm olsun…

bizi yazıyorum
aklını gül yağıyla ateşe vermiş beni
ve az kaldın seni yazıyorum
ben içinin kılıncında ki kanı seven
yani hiç kimse yani bilmiyorum
yani aşk nereye kaldırdı beni
bulamıyorum…..

ferim , kefensiz artık
afet halinde tenim
tutkal türküler dinliyor kırıklıklarım
ucuz bir sesle..
sonra korkuyorum rüzgardan
hiç yerlere pusuyorum
burda yokum orda değil
kendimi yedim ben bitti herkesliğim
ölsem hani , hani ölebilsem
cesedimden bile anlamazlar
dünyayı katlettiğimi….

ve sen
duymadığım cümlelerimin öznesini yüklenen,
olumsuz sesleniyorum ahrazlığına
gelme..!!
acının karnında ki sancı,
sensiz ölesim doğmakta…

gelme..!!
saçlarına sıçrayacak yoksa kalbimin kanseri
gidecek kış gözlerinden
sel altında kalacak sesin
tekmelenecek varlığın
çıkacaksın dünyadan….

şiir: Ersin Dursun
yorum: Mehmet Ercan