Şeytan Bir Vesvese Verir…

Adamın birisi, her gece kalkıp namaz kılıyor, Allah’ı anıyor, O’na dua ediyor ve yalvarıp yakarıyordu. Şeytan ona bir gün vesvese verir: “Ey ahmak kişi! Her gece, Allah demenin ve O’nu zikretmenin ne anlamı var ki? Sabaha kadar uykusuz kalıp yalvarıyorsun, bütün kapılar yüzüne kapalıdır. Sana, ‘Ne istiyorsun?’ diyen var mı? Şimdiye kadar bir kapı açıldı mı? Buyur eden oldu mu? İstenmeyen yere gidilir mi? Allah senin bu yalvarıp yakarmana önem verseydi dileklerini kabul ederdi, bir cevap verirdi. Boşuna kürek çekip durma.”
Adam, kendine gelen bu düşünceyi doğru bulup gönlü kırıldı ve başını yere koyup zikretmeden hüzün içinde uyudu. Rüyasında ona, “Neden Allah’ı zikretmeden uyudun bugün?” dendi. Adam, “Yalvarıp çağırmalarıma bir cevap gelmiyor ki… Kapıdan kovulduğumu anladığım için artık o kapıyı çalmıyorum.” dedi.
Adama şöyle dendi: “Senin Allah demen, O’nun kabul etmesi, buyur demesi sayesindedir. Senin yalvarışın, Allah’ın senin ruhuna duyurmasındandır. Senin gayretlerin, Allah’ın seni kendine yaklaştırmasındandır. Senin korkun, sevgin, ümidin,
Allah’ın lütfu iledir. Senin her ‘Ya Rabbi’ demenin altında, Allah’ın ‘Buyur kulum.’ demesi vardır. Gafilin, cahilin gönlü bu duadan uzaktır. Gafiller dua edemez. Çünkü ‘Ya Rabbi’ demeye güç yetiremez. Onun ağzında da dilinde de kilit vardır. Dert içinde iken de ağlayıp sızlayamaz. Allah ona dert, ağrı, sızı, gam ve keder vermez. Verse de o doktor der, Allah diyemez. Artık anla ki, Allah’a dua etmeni, O’nu çağırmanı sağlayan dert, dünya saltanatından daha iyidir. Dertsiz dua soğuktur. Dertliyken yapılan dua ise gönülden kopup gelir, makbuldür.”
Adam rüyadan uyanınca, sevinir ve yeniden dua etmeye başlar ve murâdına kavuşur.
Cenâb-ı Hak, dua edenin elini boş çevirmez. Dua sebebiyle ya günahlar affolur, ya gelecek bir bela önlenir, ya mevcut bir bela kalkar yahut ahirette büyük sevaba kavuşulur.
Günah içinde yüzen bir kimsenin dünya işleri ile ilgili duasının kabul olması, isteklerine kavuşması, onun aleyhine olur.
Hadis-i Şeriflerde buyrulur ki: “Mümin dua ettiği zaman, Allahu Teâlâ, Cebrail’e (a.s.), ‘İsteğini hemen yapma, ben onun sesini seviyorum.’ buyurur. Günahkâr dua edince de ‘Bunun isteğini hemen yerine getir, ben onun sesini sevmiyorum.’ buyurur.”
Kâfirin yaptığı duanın hemen kabul olmasını, müminin duasının gecikmesini merak eden meleklere Allahu
Teâlâ buyuruyor ki: “Ben kâfire ve sesine gazap ederim. Beni anmasın, bana dua etmesin diye hemen isteğini veririm. Mümini ve yalvarmasını severim. Benden ve beni anmaktan uzak durmaması için isteklerini geciktiririm.”
Namaz kılıp da “Ya Rabbi” diyen kuluna, Allah (Lebbeyk = Söyle, yapılsın) buyuruyor. Namaz kılmayan kimseye, böyle söylemez. Onun duası kabul olunacak yere getirilmez.