Beni kimsecikler okşamaz madem; öp beni anlımdan, sen öp seccadem!
Mehmed’im sevinin başlar yüksekte!
Ölsekte sevinin, eve dönsek de!
Sanma bu teker kalır tümsekte!
Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!
Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!
“Baba katiliyle baban bir safta…”
dava uğruna, uğursuzlarla aynı koğuşta yaşamayı dahi göze almak…
Çıkınca ‘uslanmamak’ yazmaya devam etmek
ve ölüm döşeğinde bile kendisine açılan dava yüzünden mahkemelere sürüklenmek…
Büyük adamsın Üstad’ım…
Yazar
Yazılar
9 yazı görüntüleniyor - 1 ile 9 arası (toplam 9)
Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.