ANLADIM Kİ SEN YOKSUN DİYE HERYER KARANLIK :(:(

Efendim….! S.a.v.
hani tercih edip sevgilini….
Öksüz bırakmıştın ya ümmetini….
O gün hücre-i saadet…
Hücre-i hüzün oluvermişti aniden….
Gasl için soymak isteyince aşıkların…
İlahi bir nida onu elbisesiyle yıkayın…..
Bir rayiha yayılmıştı odaya o an….
Yüzyıllardır kokluyoruz hala doymadan….
Kabir kazılınca ali, abbas ve iki oglu…
Usame yanlarında gözyaşı dizboyu….
Koyacaklar kabre ama eller titriyor…
Kıyamıyorlar biz ölseydikte sen
kalsaydın diyorlar…..
Bir sevgilin ömer dışarıda o ölmedi….
Ölemez sarhoşluğunda….
Bir sevdiğin ebubekir hayatında da güzeldin…
Ölümünde de zikri sayhasında….
Ali tutkun konuşmaz ……
Osman felç kıpırdamaz…..
Usame sancagı kapına dikmiş
kolu kanadı kırık…
Bilalin iplik iplik gözyaşı
sakallarını yıkamakta…
Aişen bir köşede sonsuz ızdırabı yudumlamakta….

Ya fatıman ne yapar ki efendim…!
Henüz ayılmış baygınlıktan bedeni….
Koşarak kabir topragından alınca
bir avuç eli…..
Öptü topragı ümmetin yaşayan hurisi…..
Gözlerine sürdü…
Yüzüne sürdü…..
Dudaklarına sürdü….
Ve dedi ki;
“ey babacıgım..!
Üzerime öyle bir musibet çöktü ki bugün…..
Gündüzlereçökseydi gece olurlardı!”

Efendim..!S.a.v.
Anladım ki sen yoksun diye her yer karanlık…
Anladın ki sen yoksun diye ruhum zelil….
Anladım ki sen yoksun diye yapayanlızım…
Öksüzüm,kimsesizim,biçareyim….
Anladımki gönül bagımda sensiz güller açmaz…
Anladım ki bu beden sensiz nefes alamaz…..
Anladım ki sensiz yaşamak aslında yaşamamak…

Ben utanıyorum diyorum ki Efendim..!
Sensiz gecedir bütün gündüzlerim…!