Çocuğunu yiyen büyükler ya da…

Bazen çok sert yazılar yazmak istiyorum ki, çok sert yazılar yazabileceğimi biliyorum…

Ortam bazen o kadar gereksiz sertleşiyor ki,
O gereksiz sertleşmeye sebep olan ve bundan siyasi olarak nemalanan gazetecisinden siyasetçisine; “çıkar ağzından baklayı döşe” diyorum alayına o anlayacakları dilde.
Sonra “dur” diyorum, “istenen biraz da bu” bu oyunlara gelme…

Ama “ahali geliyor” diyorum kendime;
“Olsun” diyorum, “herkes gelse de sen gelme.”
Niye peki?

Çünkü sen, şarjörüne “merhamet” sürdün, boşuna kendini gaza getirme.

KİMİN PAYINA DÜŞEN NE, BİR GÜN SORARLAR

Bir toplumun/ülkenin dinamiği gençlerdir ve bütün acımasız büyükler kendi çocuklarını, kendi emelleri ya da idealleri uğruna feda ederler…
Meşhur 12 Eylül’e giden süreçte, ülkenin 5.000 eğitim çağındaki çocuğunu kurşunlara getirip, kendilerine siper ettirerek, timsah gözyaşları içinde toprağa verdikleri ve kalanlarını da sürgünlerde, cezaevlerinde kendi kaderlerine terk ettikleri gibi…
Ama bu arada “hafızam beni yanıltmıyorsa” bunların kendi çocukları, yeğenleri, torunları hiç bu “asil” mücadelenin içinde cepheye/sokağa sürülmediler.

Yani;
Ne öldüler, ne sürüldüler, ne de zindanlarda çürüdüler;
Çünkü onlar vatanı sadece “senin çocukların” üstünden sevdiler.
Hiçbir uyuşturucu kaçakçısının kendi çocuğuna uyuşturucu sattırıp kullandırmadığı gibi…
Evet, şarjörüme “merhamet” sürdüğüm günden beri, hiç isyan etmeden hayata ve olaylara bakmayı öğrettim kendime.
Sağcı solcu, şucu bucu ayırmadan ve kayırmadan sadece “nerde hata var diye…”
Öğrendim ki;
Taşı atan, silahı tutan, yumurtayı fırlatan çocuklar değişse de,

Attıran, tutturan ve fırlattıran değişmiyor…
Ve ne acıdır ki,
Bugün karşı cephenin büyüklerine yumurta attıran bazı büyükler,
Yarın hiç şüphesiz karşı cephenin çocuklarından da iki yumurta kendileri yiyecekler.
Amiyane tabiri ile (bağışlayın) bir müddet kör tuttuğunu, topal yakaladığını iki yumurta ile süsleyecek.

Ama sonra bir gün;
Sular durulduğunda, yumurta ATTIRANLAR kendi ‘köşelerini dönerken’ sadece yumurta atan çocuk ve acılı ailesi; aslında tavuğun bu olaylarda hiç suçunun olmadığını, Horozun da olay mahallinde hiç bulunmadığını, o gün gördüklerinin de meşhur leş yiyen kargalar olduğunu, büyük bir BEDELLE ÖĞRENECEKLER…

Öğrenecekler ki; büyüklerin anlattığı masallar yalan!
Tarihte altın yumurtlayan bir tavuk olmadı, olmayacak…
Bedirhan Gökçe