Muhteşem rezalet!…

Osmanlı ile alakası olmayan ama isminin kullanıldığı pornoğrafik bir film..
kadın vücudunun bu kadar sefil bir şekilde görüntülenmesi ne kadar süfli ise osmanlı ismini kullanarak o koca devleti aliyeye yapılacak en ahlaksızca bir saldırıdır..
sakın merak edip fragmanını falan izlemeyin çünkü BERSİSA gibi bir bakmakta bir öpmekte batabilirsiniz..

Bersisa, Beni İsrail arasında bir âbid ve zahitti; züht ve takvasının
şöhreti, doğuya batıya yayılmıştı.

Şidetle bu kasti ve planlı oyunu kınıyorum.

Tarihten ufak bir not hediye ediyorum hedefi bozuklara.

Mümin temiz toprağa benzer. Onda kir tutmaz.
Lakin bazen temziliğini kaynaktan yapar.:043:

@Ey Kardeş ! 230305 wrote:

Allah ıslah etsin. Şikayetimizi yaptık.

Aminn Allah ebeden razi olsun kardesim…

Muhteşem Yüzyıl’ mı, muhteşem rezalet mi?

Show TV’nin haftalardır fragmanını yayımladığı ve şimdiden RTÜK’e 5 bini aşkın tepki mesajının yağdığı, kamuoyu ve tarihçilerin merakla beklediği ‘Muhteşem Yüzyıl’ dizisi nihayet gösterime girdi.

Dizinin ilk bölümünü bir tarihçi olarak baştan sona büyük bir gerginlik içerisinde izledim. Naçizane Osmanlı tarihi, kültür ve medeniyeti üzerinde kalem oynatan, Nesil Yayınlarından çıkan ‘Osmanlı’nın Gizli Tarihi’ gibi kitaplar neşreden bir tarihçi sıfatıyla bu yazıdan itibaren dizinin konusu çerçevesinde bazı tenkit ve değerlendirmelerimi sizlerle paylaşmayı bir görev telakki ediyorum.

Sıcağı sıcağına hemen ilk kritiği yapacak olursam tek kelimeyle şunu söyleyebilirim: Genel itibarla adına yaraşır bir şekilde ‘Muhteşem Yüzyıl’ değil, muhteşem bir “rezalet”!

Neden mi; işte izahı:

Fragmanlarda gösterilen ve tepkiye yol açan hiçbir müstehcen sahnede zerrece sansür ve kısıtlamaya gidilmemiş, güya sanat adına alabildiğince cüretkâr ve pervasız bir teşhirci sunum yapılmış. Daha çok padişah Kanuni’nin mahrem saray hayatını ve cismani yönünü ön plana çıkarmış. Dolayısıyla da seyircinin cismani duygularına seslenen ve şehevî dürtülerini harekete geçiren bir sinema dili kullanmış.

Şurası açık; dizinin tarihe ışık tutmak, Osmanlı tarihine ve padişahlara müspet anlamda ilgi uyandırmak gibi bir derdi yok! Tarihe daha ziyade magazinel; paparazzici ve röntgenci bir anlayışla yaklaşarak reyting ve reklam pastasından daha fazla pay almak!

Bu genel değerlendirmeden hareketle diziyle ilgili birkaç tenkitimi şöyle sıralayabilirim:

*Harem’e ve Kanuni’nin harem hayatına bir Batılı gözüyle bakarak, sahih ve muteber olmayan Batılı tarihçi ve yazarların her iki meseleyle ilgili tarihi gerçeklikten uzak, hayal ürünü kurgu ve safsatalarından esinlemiş. Harem’i, dine ve ahlaka mugayir bir mekân olarak tasvir etmiş. Harem’in kendi içinde meşru ve serbest, ama dışarıya karşı mahrem hayatını fütursuzca dış dünyaya yansıtınca doğal olarak gayrı ahlakî bir manzara ortaya çıkmış. Harem’in dinî ve ahlakî peçesi hayâsızca yırtılmış, harim-i ismetine haramiler gibi ilişilmiş. Mahremiyeti ayaklar altına alınmış. Haremdeki kadınlar tesettüre riayet etmeyen, avret yerlerini hemcinslerine göstermekten sakınmayan ahlaken düşük, edep ve terbiyeden nasibini almamış ‘hafif meşrep’ kadınlar gibi takdim edilmiş. Hâlbuki her şeyden daha fazla orası edephane idi; edepsize ve edepsizliğe izin verilmeyen nezih bir mekândı!

*Harem’deki eğitimde ahlak ve terbiyenin esas alındığı, Cariyelerin ahlak ve edep sahibi kişiler olarak terbiye edileceği ifade ediliyor; fakat gereğinin layık-ı veçhile yerine getirildiğine yer verilmemiş. Batılı devletlerin saraylarında olduğu gibi Osmanlı sarayının koridorları ve en kuytu köşelerinde de kol gezen tek hâkim cereyan sanki cismaniyetmiş, sere serpe bir ahlaksızlıkmış gibi gösterilmiş.

*Kanuni’nin mahrem hayatı ve hünkâr dairesindeki özel yaşantısı gereksiz bir tafsilatla tasvir ve teşhir edilmiş. Padişahı, her gün dilediği bir kadınla (cariyeyle) düşüp kalkan, şehvet düşkünü bir tenperver ve nefsanî arzularının esiriymiş gibi göstermek çok çirkin ve aşağılayıcı. Cariyelerin padişahları meşru çerçevede eğlendirmesinden, padişahların huzurunda raks edip şarkı söylemeleri ve onların bir elin parmağını geçmeyecek sayıdakileriyle şer’î ölçüler dâhilinde karı-koca hayatı sürmesi tabii ki “helal”… Padişahlar cariyelerle karı-koca hayatı yaşarken kendilerini günah işleyen bir zinakâr olarak elbette görmüyorlardı. Lakin tüm Cariyeleri padişahların sadece zevk, eğlence ve cismanî arzularını tatmin aracıymış gibi sunmak büyük haksızlık. Kanuni’nin şahsında padişahları, sınırsız sayıda cariye ile dilediği şekilde halvet yapma hakkına sahipmiş gibi göstermek tek kelimeyle pervasızlık ve ahlaksızlıkta sınır tanımazlıktır. En hafif ifadesiyle ecdada ve devlet büyüklerimize saygısızlıktır. Onların mahrem hayatı ve ilişkileri bizleri ne kadar ilgilendirebilir ve merakımızı celp edebilir ki? Koskoca Kanuni’nin nikâhlı cariyesi (eşi) Hürrem Sultan’ın (ne kadar olumsuz bir kişilik ve davranışa sahip olursa olsun) bütün avret yerlerini temsili olarak seyircilere edepsizce teşhir etmek bizi insanı bakımdan nasıl tatmin edebilir ki? Bundan utanmaktan başka sefil ve yüz kızartıcı bir zevk alınabilir mi? Tarihi şahsiyetlerimizin “yatak odalarını ve aşk hayatlarını (!)” afişe etmek bize ve evlatlarımıza ne kazandırabilir? İnsanlarımızın ve çocuklarımızın gözünde onlara olan saygı ve güveni azaltmaktan, model şahsiyet mertebesinden alaşağı etmekten başka elimize ne geçer?

*Kanuni’nin padişahlık kudreti, cihangirliği, fütuhatçılığı, adalet ve kanuna riayetteki ciddiyet ve duyarlılığı yansıtılmış; ancak güçlü dinî-ahlakî çehresi ve koyu ‘mümin’ tabiatı yeterince işlenmemiş. Boş vakitlerini dinle, zikir, ibadet, ilim ve tefekkürle geçirmekten ziyade haremde cariyeler ve saray kadınlarıyla eğlenen, onlarla düşüp kalkmakla geçiren sefih bir padişah profili çizilmiş. Adalete ve kanun gücüne dayandığı, devlet ve toplum nizamını/barışını sağlamada dinî hükümleri esas alıp hâkim kılacağı şu sözüyle çok güzel vurgulanmış: “Bu taht ve padişahlığım Allah’ın kanunlarından daha üstün değildir!” Fakat kanuna ve şer’î hükümlere yaslanmayı her daim önemseyen padişahı, kaptan-ı deryanın cezasını meşru bir zeminde verirken bile kadının ve şeyhülislamın hükmüne dayanmadan keyfî ve şahsî hareket eden ‘ceberrut’ ve ‘sadist’ bir padişah olarak gösterme hatasına düşülmüş.

Efendim, inşallah gelecek yazıda Osmanlı’da harem gerçeğini ve Kanuni’nin şahsında padişahların cariyelerle münasebetlerini ele almaya ve dizideki hataları, tahrifat ve çarpıtmaları tarihi gerçekler ışığında ortaya koymaya çalışacağım.

O vakte değin selametle kalın!

İsmail Çolak

Şikayetlerinizi bu link tıklayarakta yapın ayrıca tlf arayın inş bir dahaki gösterime kadar kaldırılmış olur


http://www.rtuk.org.tr/sayfalar/GorusOneri.aspx





KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN’IN VASİYETİ


Zigetvar Kalesi önlerinde, ordu Zigetvar’ı kuşatmış haldeyken hastalanan ve vefat eden Kânûnî Sultan Süleyman’ın naaşı Süleymaniye Camiine getirildi

Cenaze namazı kılınacaktı

O gün Süleymaniye Camii cemaate dar geldi Halkın bir ucu Mercan Yokuşunda, bir ucu Vefa Sokaklarındaydı

Bir devre mührünü vuran koca sultan, ebediyete uğurlanıyordu
Namazını Şeyhülislam Ebussuud Efendi kıldırdı
Namazı kılınmış, fâtihalar okunmuş, defin için kabre yaklaşılmıştı Sultanın naaşı tam mezarına konacaktı ki,elindeki çekmeceyi tabutun içine sıkıştırmaya çalışan bir saray ağası Ebussuud Efendinin gözünden kaçmadı

Ebussuud Efendi derhal seslendi:

“Dur bakayım ağa!” dedi, “Nedir o? Ne yapıyorsun orada?”

Ağa: “Üzerimde bir emanet var efendim Bunu yerine bırakmam gerek!” dedi

Ebussuud Efendi: “Olmaz! Böyle bir şey caiz değil” diye kükredi

Ağa: “Efendim! Sultanımızın vasiyeti bu!” dedi sertçe

“Vasiyet mi? İçinde ne var onun?” “Bilmiyorum efendim” “Ver bakayım şunu”
Adamcağız elindeki çekmeceyi uzattı

Şeyhülislâm bir de ne görsün; kendisinin verdiği bunca fetvâlar, bunca hükümler kendi mühürleriyle ve imzalarıyla deste deste paketlenmiş ve çekmeceye doldurulmuştu

Koca şeyhülislamın rengi uçup gitti Yüzü kül kesildi Benzinde bir damla kan kalmadı Gözleri karardı. Gücü dermanı kesildi. Yıkıldı, yıkılacaktı Hemen oracığa çöktü

İki eliyle başını kavradı ve hıçkırıklara boğuldu

Etrafındakilerin şaşkın bakışları altında, ağzından fısıltı halinde şu cümleler döküldü:


“Ah Süleyman! Sen kendini kurtardın Bakalım Ebussuud nasıl hesap verecek?”

@… 230456 wrote:

MUHTEŞEM REZALET!…

Bizim tarih temalı TV ve sinema yapımlarımız neden hep suni solunumla yol almaya çalışıyorlar?
Suni solunum diyorum çünkü tarih temalı bir yapımda gerçek soluklar tarihi bilgi ve belgelerden alınır.
Fantezilerinizle hareket edemezsiniz tarihte. Manipülasyon yapamazsınız.
İslam ve Osmanlı tarihi söz konusu olunca nedense oryantalist bakış açısı zirve yapıyor.
İlber Ortaylı’nın bir cevabı geldi aklıma.
Sanırım İstanbul Kanatlarımın Altında filmiyle ilgili konuşuyordu. “Ben sanatçıyım, tarihe uymak zorunda değilim falan diyorlar, ama saçmalamak zorunda hiç değilsiniz” demişti hoca.
Kanuni Sultan Süleyman’ı anlatan “Muhteşem Yüzyıl”ın fragmanını defaatle izledim.
Açık söylemek gerekirse Muhteşem Yüzyıl mı, Erotik Yüzyıl mı karar veremiyorsunuz.
Harem ve kadın düşkünü bir Süleyman profili çıkıyor karşınıza.
“Sanat için sanat” yapıyorsanız bile, milletin ortak tarihi kimsenin dilediği gibi kullanacağı bir orta malı değil.
Aşk-ı Memnu’yla Halid Ziya’yı, Yaprak Dökümü’yle Reşat Nuri’yi taciz ettiniz.
Tarihin gösterdiği Süleyman’ın yerini, sizin fanteziniz ‘Erotik Süleyman’ alınca sanatsallık tavan mı yapacak? Kuşkusuz hayır.
Belki reyting tavan yapacak ama kim kaybedecek?
Millet ve tarih.
Kimse Kanuni’yi putlaştırdığımı düşünmesin.
Konu Kanuni’yse hem pompalanan malzeme hem de hakiki malzeme ortada.
Tarihçi olmak şart değil.
Açar bakarsınız İsmail Hakkı Uzunçarşılı’yı, İsmail Hami Danişmend’in Kronoloji’sini, Yılmaz Öztuna’yı, Hammer’i…
Bunların eserlerinden Müneccimbaşı, Aşıkpaşazade ve Naima gibi üstatların o konudaki görüşlerine de ulaşabiliyorsunuz.
Hangisinde “harem sevdalısı erotik bir Süleyman” imajı varsa işte burada der koyarsınız ortaya.
Hiçbirisinde “Muhteşem Yüzyıl’ın ‘pompaladığı’ Süleyman yok.
Son seferi Zigetvar’da savaş meydanında ölen bir Sultan var.
Yılmaz Öztuna’ya göre, öleceğini bile bile sefere çıkan, sarayda ölmekten korkan, er meydanında ölmeyi arzulayan bir Süleyman.
Bu son seferine hastalığı sebebiyle araba ve tahtırevanla götürülür ve sadece şehirleri geçerken ata biner Sultan.
Bizden önce Batılılar’ın ‘Muhteşem Süleyman’ yaptığı ve sergilere konu ettiği bir simayı, reyting uğruna yerle bir etmenin özel bir amacı olmalı.
Yapımla ilgili kritikler ve tarihçilerin isyanı da ortada.
Devletlerin ve bireylerin istikbali mazinin kökleriyle beslenir.
Geçmişinize dönüp bakacaksınız. Ama adam gibi.
Tarihin üzerine sanat faaliyeti inşa ederken bile ayaklarınız yere basacak.
Yani dengeli olacaksınız hitap ettiğiniz millete karşı. Çünkü o milletin tarihini ekranda resmedeceksiniz.
Kitaplar, ekranlar kadar yoğun ulaşamıyor milletin dimağına.
Tarihi bir şahsiyete ve tarihe iftira etmemeli.

Gültekin Avcı-BUGÜN

Tarihimizi karalayan değil, tarihimizi AYDINlatan diziler,filmler yapılmalı.
YAZIKLAR OLSUN KANUNİ SULTAN SÜLEYMANI ŞEHVET DÜŞKÜNÜ GÖSTEREN ZİHNİYETE VE ZİHİNLERE!…

…
…
…
Alıntı

Bu filmi seneryoya dökenler maalesef ki Osmanlı Tarihinden bi haberler Zannediyorlarki Osmanlı Hanedanları yalnızca Padişahlar Halbuki Osmanlı Padişahları Padişahlıklarının yanısıra İslam Halifesidirler. Bu Filmle seneryo ya dökülenlere bakıldığında İslam Halifesi Hilafet makamı bir Padişaha yakışmayacak türde sahne ve içerikler var.