Hafız zühtü

Zühtü, Risale-i Nur’un bir çok yerinde Büyük Hâfız Zühtü olarak geçer. Üstad Bediüzzamanın yakın talebeleri olan Hakkı, Hulûsi, Sabri, Süleyman, Rüştü, Bekir, Mustafa, Ali, Lütfi, Hüsrev, Refet gibi önde gelen isimlerle birlikte adı anılır ve bu isimler bizzat Üstad Bediüzzaman tarafından “Sözlerin Hameleleri” yani taşıyıcıları olarak nitelenir.

Üstad Bediüzzaman Onuncu Lem’ada “Dokuzuncu Şefkat Tokadı” olarak Hâfız Zühtü’nün yaşadığı bir örneği dile getirir. Buna göre Argos’ta (şimdiki ismi Atabey) Risâle-i Nur’u yayma hizmetini sürdürürken, böyle bir şerefi yeterli görmeyerek “Ehl-i dünyanın nazarında bir mevki kazanmak emeliyle, mühim bir bid’anın muallimliğini deruhte eder. ” Böylelikle Risâle-i Nur mesleğine tamamıyla aykırı bir yol izler. Bu hatânın sonucu olarak pek müthiş bir şefkat tokadı yer ve hanedanının şerefini yerle bir edecek bir olayla yüzyüze gelir.

Bir süre sonra bu hatâsından dönmesi üzerine Üstad Bediüzzaman ona şu haberi gönderir: “Bugünden itibaren, Risale-i Nur’un has şakirtleri içinde şirket-i mâneviye-i Nuriyeden hissedar olmasını ve ismiyle duaya girdiğini selâmımla beraber tebliğ ediniz. ”