Zeynelâbidin (r.a.)

656 yılında Medîne’de doğdu. Hz. Hüseyin’in oğlu ve Hz. Ali’nin torunudur. Tabiînin büyüklerindendir. İbadete olan düşkünlüğünden dolayı kulların ziyneti, süsü anlamına gelen “Zeynelâbidin” lâkabıyla anılmıştır. Başta babası olmak üzere pek çok akrabasını kaybettiği Kerbelâ hadisesini yaşadı. Kendisi yatağından kalkamayacak kadar hasta olduğu için çarpışmalara katılamadı. Zeynelâbidin bu hadisede esir alınarak Şam’a götürüldü. Serbest bırakıldığında tekrar Medine’ye döndü. Ömrünün sonuna kadar da siyasî olaylardan uzak kaldı. Yezid’e karşı burada meydana gelen ayaklanmaya ve isyana katılmadı. Hadis, fıkıh ve tasavvuf sahalarında söz sahibiydi.

Zeynelâbidin (r.a.) 713 yılında Medine’de vefat etti. Bâkî Kabristanında amcası Hz. Hasan’ın (r.a.) yanına defnedildi.