Kur’an hayatımızı kapsıyor mu?

Kapsıyorsa ne kadar kapsıyor?

Evet Kur’an hayat rehberimiz, yol haritamız ama ne kadar?

“Biz o gün, her ümmet içinde, kendilerinden kendi üzerlerine bir şahit göndereceğiz. Seni de onların üzerine şahit getireceğiz. Bu kitabı da, her şeyi
açıklayan ve müslümanlara doğruyu gösteren bir rehber, bir rahmet kaynağı ve bir müjdeleyici olarak indirdik.”nahl-89
Elhamdülllah bizler müslümanlarız ‘ALLAH;a iman ettik,Muhammed(sav)’in ümmetiyiz,Kur’an-ı Kerim gibi bir kitabımız ve rehberimiz var.Ama bizler
bu rehbere ne kadar başvuruyoruz?O’nun içindeki kuralları ne kadar uyguluyoruz?
Hz.Aişe’ye sahabe bir gün sormuş
-Bize peygamber efendimiz(sav) ahlakını anlatırmısın diye
Hz.Aişe:
-siz hiç Kur’an okumuyormusunuz?

Sahabeye, hz.Aişe böyle diyordu sahabe ki her ayet geldiğinde onu ezberler hayatlarına geçirir daha sonra gelen diğer ayeti ezberlerdi.Yani hayatlarına
uygulamadan diğer ayete geçmezlerdi.Ama şimdi günümüzde Kur’an rehber kitabı değilde sanki bir hikaye kitabı gibi okunuyor.İngilizce bilmeyen bir kişi
bir eşyanın ingilizce kullanma kılavuzunu nasıl okuyorsa bizlerde öyle okuyoruz hayatımızın kullanma kılavuzunu.

Sayılı Ya-sinler okuruz onun içinde anlatılanı merak etmeden.Bir cenaze olur hemen Kur-an’a sarılırız sureleri okuruz hatimler indiririz ama bilmeyiz ki
onun işi bitmiştir bu kitapla, yön verecek bir hayatı kalmamıştır artık.Hele ki birde hayatı boyunca günah işlemiş bu kitaba aykırı bir hayat yaşamış,
hayatına Kur-an’ı Kerim’i sokmamış bu kişilerin ölümüne sokmaya çalışırız.
“Gerçekten onların kıssalarında akıllılar için bir ibret vardır! Bu Ku’ran uydurulur bir söz değil, ancak kendi önündekinin tasdiki, herşeyin açıklayıcısı ve
iman edecek topluluk için bir hidayet, bir rahmettir.”yusuf-111

Mehmet Akif’in şu dizeleri çok güzel anlatır bu olayı;
Açarız nazm-ı celili bakarız yaprağına,
Ya da okur geçeriz bir ölünün toprağına.
İnmemiştir hele Kur-an bunu hakkıyla bilin
Ne mezarlıkta okunmak, ne de fal bakmak için

Hayatımıza Kur-an’ı Kerim’i sokmak için onun içinde anlatılanlara şeksiz şüphesiz inanmamız iman etmemiz gerekir.Nasıl ki sahabe bir ayeti ezberlediğinde
öbür ayete geçmeden hayatına yansıtıyorsa bizler de öyle yapmalıyız.Kitabımız ne emrediyor;iman,namaz,oruç,tesetür,infak,vs.Lailahe illallah dediğimizde
iman ettiğimizi düşünüyoruz ama allah’tan gayri herşeye “La” diyebiliyormuyuz?

Namaz kılamıyorum,patronum,eşim, işim,vaktim, nefsim izin vermiyor.Ya da
örtünemiyorum okulum,patronum,ailem ,eşim izin vermiyor.Dediğimizde bu sözü unutmuş oluyoruz ALLAH’a ortak koşmuş olmuyormuyuz,O’nun emirlerini rızık korkusuyla o bahane bu bahaneyle arkaya atmış olmuyormuyuz.O’nun emirlerini bırakıp diğerlerinin emirlerini tutmuş olmuyormuyuz.Değilmi ki rızkı veren dealan da o yüce ALLAH’tır, nerde kaldı bizim tevekkülümüz itaatimiz.

“Yemin olsun ki, biz, Kur`an`ı öğüt ve ibret için kolaylaştırdık. Fakat öğüt alıp-düşünen var mı? ”
54-Kamer Suresi-17. ayet
alinti